جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٧ - غزل ٥٤١ پديد آمد رسوم بىوفايى

در حديث آمده كه:

٣٦٢٣

«أبْعَدُ الخَلآئِقِ مِنَ اللَّهِ تَعالى‌، ألْبَخيلُ الغَنِىُّ.»

[١]: (دورترين مردمان از خداوند متعال، تنگ چشم توانگر مى باشد.- نيز:

٣٦٢٤

«أقْبَحُ البُخْلِ مَنْعُ الأمْوالِ مِنْ مُسْتَحِقِّها.»

[٢]: (زشت‌ترين بخل، بازداشتن اموال از مستحقّ آن مى باشد.- همچنين:

٣٦٢٥

«مَنْ بَخِلَ عَلَى المُحْتاجِ بِمالَدَيْهِ، كَثُرَ سَخَطُ اللَّهِ عَلَيْهِ.»

[٣]: (هركس به آنچه در نزد اوست بر نيازمند بخل ورزد، خشم و سخط خداوند بر او افزون مى گردد.) در جاى ديگر مى‌گويد:

كه:

٣٦٢٦

«إطْرَحْ عَنْكَ وارِداتِ الهُمُومِ بِعَزآئِمِ الصَّبْرِ وَحُسْنِ اليَقينِ.»

[٥]: (با اراده‌هاى آهنين شكيبايى و يقين نيكو، غم و غصّه و انديشه هايى را كه [بر اذهانتان‌] خطور مى كند، از خود دور كنيد.- نيز

٣٦٢٧

«إنَّكَ لَنْ تُدْرِكَ ما تُحِبُّ مِنْ رَبِّكَ، إلّابِالصَّبْرِ عَمّا تَشْتَهى.»

[٦]: (هرگز به آنچه از پروردگارت دوست مى دارى نخواهى رسيد، مگر به شكيبايى و صبر از آنچه خواهان آن هستى.- همچنين:

٣٦٢٨

«بِالصَّبْرِ تُدْرَكُ الرَّغآئِبُ.»

[٧]: (تنها با صبر و شكيبايى مى توان به امور ارزشمند و پسنديده نايل گشت.- يا اينكه:

٣٦٢٩

«مَنِ ادَّرَعَ جُنَّةَ الصَّبْرِ، هانَتْ عَلَيْهِ النَّوآئِبُ.»

[٨]: (هركس زره آهنينِ صبر و شكيبايى را به تن كند، مصايب و گرفتاريها.

[١] ( ١- ٢). غرر و درر موضوعى، باب البخل، ص ٢٩.

[٢] ( ١- ٢). غرر و درر موضوعى، باب البخل، ص ٢٩.

[٣] - غرر و درر موضوعى، باب البخل، ص ٣٠.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٥٦، ص ٣٣٣.

[٥] - غرر و درر موضوعى، باب الصبر، ١٩١.

[٦] - غرر و درر موضوعى، باب الصبر، ص ١٩٢.

[٧] - غرر و درر موضوعى، باب الصبر، ص ١٩٢.

[٨] - غرر و درر موضوعى، باب الصبر، ص ١٩٤.