جمال آفتاب و آفتاب هر نظر؛ شرحى بر ديوان حافظ - سعادت پرور، على - الصفحة ٢٤٤ - غزل ٥٦٩ صوفى! بيا كه شد قدح لاله پر ز مى

دارد.- نيز:

٣٨١٥

«وَأنْتَ الَّذى تَعَرَّفْتَ إلَىَّ فى كُلِّ شَىْ‌ءٍ، فَرَأيْتُكَ ظاهِراً فى كُلِّ شَىْ‌ءٍ، وَأنْتَ الظّاهِرُ لِكُلِّ شَىْ‌ءٍ.»

[١]: (و تويى كه خويش را در همه چيزها به من شناساندى پس تو را آشكار و هويداى در هر چيز ديدم و تويى آشكار براى هر چيز.)

مراد خواجه از «سحر فريب»، گفتار شيرين و توحيدى اوست كه گفتار ديگران را تحت الشّعاع خود قرار داده. والحق چنين است اگر كسى را آگاهى بر ظرافت شعرى و ادبى و معارف الهى باشد. به قول خود خواجه در جايى:

و نيز در جايى مى گويد:

و همچنين مى گويد:

و نيز مى گويد:

[١] - اقبال الاعمال، ص ٣٥٠.

[٢] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٤٥، ص ٦٨.

[٣] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ٩٣، ص ٩٩.

[٤] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٠٣، ص ١٠٦.

[٥] - ديوان حافظ، چاپ قدسى، غزل ١٤١، ص ١٢٩.