ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٥٠٨ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

عليهما السّلام روايت مى‌كند و در حيات امام صادق ٧ در گذشته است، چنان كه كشّى نقل كرده وى در مكّه فوت كرده و امام صادق ٧ در مكّه براى او طلب مغفرت كرده و رحمت طلبيده، نه در مدينه چنان كه مؤلّف گفته است، و عامّه او را عنوان كرده‌اند و گويند عبد الملك و زراره و حمران سه برادر رافضى هستند و از همه آنها پست‌تر عبد الملك است، ولى ابن حبّان و عجلى او را ثقه گفته‌اند، و طريق مؤلّف به او صحيح است، با اينكه محمّد بن خالد برقى در آنست».

و آنچه در آن از علىّ بن اسباط آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن- حسن- رضى اللَّه عنه- از محمّد بن حسن صفّار از محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب از علىّ بن اسباط.

توضيح: «علىّ بن اسباط بن سالم الكندى كنيه‌اش ابو الحسن است در آغاز فطحى مذهب بود علىّ بن مهزيار نامه‌هائى در نادرستى عقيده‌اش بدو نوشته و وى جواب داده و هر دو به امام جواد ٧ مراجعه كرده، تا اينكه وى بحقّ گرائيده، چنان كه نجاشى ذكر كرده است، و از امام هشتم ٧ رواياتى دارد قبل از اينكه مستبصر گردد و از روات ثقه و راستگوترين مردم است، كتابى بنام دلائل و كتاب ديگرى بنام تفسير و كتاب سوّمى بنام مزار، و چهارمى بنام نوادر دارد، و نجاشىّ طرق خود را بر هر چهار كتاب در فهرست خود آورده است، و طريق مؤلّف باو صحيح است».

و آنچه در آن از ابو ربيع شامى آمده است، پس روايت كرده آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از سعد بن عبد اللَّه از محمّد بن حسين بن ابى الخطّاب از حكم بن مسكين از حسن بن رباط از ابو ربيع شامى.