ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٥٩ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

مى‌كنده، طريق مؤلّف به او بوجود محمّد بن علىّ همدانى ضعيف است».

و آنچه در آن از ابراهيم بن ميمون آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن- حسن- رضى اللَّه عنه- از حسين بن حسن بن آبان از حسين بن سعيد از حمّاد بن- عيسى از معاوية بن عمّار از ابراهيم بن ميمون فروشنده لباسهاى هراتى از وابستگان آل زبير.

توضيح: «ابراهيم بن ميمون مجهول الحال است، و مؤلّف در مجلّد سوّم كتاب تحت رقم ٢٣٦٣ و ٢٨١٥ از ابن مسكان از او روايت مى‌كند و طريق مؤلّف به ابن- مسكان صحيح است، ولى در اينجا بوجود حسين بن حسن بن ابان طريق حسن است هر چند ابن داود او را توثيق كرده و علّامه طرقى را كه وى در آن است تصحيح نموده است».

و آنچه در آن از داود بن حصين- بضمّ حاء مهمله- آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم و محمّد بن حسن- رضي اللَّه عنهما- از سعد بن عبد اللَّه از محمّد ابن حسين بن ابى الخطّاب از حكم بن مسكين از داود بن حصين اسدى كه از وابستگان آنهاست.

توضيح: «داود بن حصين اسدى كه عرب غير خالص و از موالى است، وى اهل كوفه و واقفى مذهب و موثّق، و داراى كتاب مى‌باشد و طريق مؤلّف به وى ضعيف است به حكم بن مسكين».

و آنچه در آن از ابى بكر بن أبى سمّال آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد بن حسن- رضى اللَّه عنه- از حسين بن حسن بن آبان از حسين بن سعيد از