ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٥ - باب امتناع از قبول وصيت

ابو الحسن هادى ٧ نوشتم: مردى پدرش او را بقبول وصيّت خود فراخوانده، آيا حقّ دارد كه از قبول وصيّت پدرش امتناع كند، امام ٧ در پاسخ مرقوم فرمود: او حقّ ندارد كه امتناع ورزد.

شرح: «هر چند روايت از نظر سند به سهل بن زياد ضعيف است، لكن فرزند حقّ ندارد از فرمان پدر روى برتابد چون طاعت پدر را در امور مباح خداوند واجب ساخته است».

٥٤٤٨- و محمّد بن ابى عمير از هشام بن سالم از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كرده است كه شخصى را به وصايت خود بر مى‌گزيند ولى او از قبول آن اكراه دارد، امام صادق ٧ فرمود: حقّ ندارد او را در چنين حالى فرو گذارد.

شرح: «اين خبر دلالت دارد بر كراهت ردّ وصيّت خصوصا زمانى كه موصى دسترسى بديگرى ندارد كه بدو وصيّت كند».

٥٤٤٩- و علىّ بن حكم از سيف بن عميره از منصور بن حازم از امام صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: هر گاه مردى به برادر خود در حال غيبتش وصيّت كند، وصى حقّ ندارد وصيّت او را ردّ كند و نپذيرد، زيرا اگر او حاضر ميبود و از قبول آن اباء ميكرد، شخص موصى ديگرى را براى وصايت خود مى‌طلبيد.