ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٠ - باب شاهد گرفتن بر وصيت

مرگ فرا رسد، در موقع وصيّت دو نفر شاهد صاحب عدالت از شما يا دو شاهد ديگر از غير شما هستند» امام فرمود: آن دو شاهد از غير شما دو شخص كافرند. گفتم:

دو شاهد صاحب عدالت كيانند؟ فرمود: آنان دو شاهد مسلمانند.

٥٤٣٥- و حمّاد بن عيسى، از ربعىّ بن عبد اللَّه از امام صادق ٧ در باره شهادت زنى روايت كرده است كه در بالين مردى در حال وصيّت حضور داشته، در صورتى كه مردى با او نبوده، پس امام فرمود: شهادت او در ربع وصيّت جايز و نافذ است.

٥٤٣٦- و يونس بن عبد الرّحمن، از يحيى بن محمد، روايت كرده است، كه گفت: از امام صادق ٧ در باره قول خداى عزّ و جلّ كه فرمود: يا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا شَهادَةُ بَيْنِكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ حِينَ الْوَصِيَّةِ اثْنانِ ذَوا عَدْلٍ مِنْكُمْ أَوْ آخَرانِ مِنْ غَيْرِكُمْ‌ سؤال كردم، امام فرمود: آن دو شاهدى كه از شما هستند، دو مسلمانند، و آن دو كه از غير شمايند از اهل كتابند. پس اگر شاهدى از اهل كتاب نيافتيد از مجوس بجوئيد، زيرا در مجوس نيز همان سنّت جزيه كه در اهل كتاب جاريست جريان دارد، و اين در صورتيست كه شخص در زمين غربت بميرد، و دو مسلمان در آنجا يافت نشود، و در اين صورتست كه دو مرد از اهل كتاب را بشهادت‌