ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥١ - باب ميراث اهل اديان مختلف

٥٧٢١- و محمّد بن سنان، از عبد الرّحمن بن أعين روايت كرده است كه از امام أبو جعفر باقر ٧، در باره مردى نصرانى كه بميرد، و پسرى مسلمان بجاى گذارد سؤال كردند. امام فرمود: خداوند عزّ و جلّ بوسيله اسلام جز عزّت بر ما نيفزوده است، و از اين رو ما از ايشان ارث ميبريم، و ايشان از ما ارث نميبرند.

٥٧٢٢- و زرعه، از سماعه در روايت خود آورده است كه گفت: «از امام صادق ٧ سؤال كردم كه «آيا شخص مسلمان از مشرك ارث ميبرد؟ امام فرمود: آرى. و امّا مشرك از مسلمان ارث نميبرد.

شرح: «مسلمان از كافر ارث مى‌برد چرا كه اگر اسلام نداشت ارث مى‌برد اكنون كه اسلام آورده اگر ارث نبرد پس اسلام موجب زيان و ضرر و خسران او شده و او را فرود آورده است نه آنكه بالا برده باشد، و چون اسلام شخص را بالا برد و فرود نياورد پس بايد از كافر ارث ببرد».

٥٧٢٣- و موسى بن بكر، از عبد الرّحمن بن اعين از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: اهل دو دين از يك ديگر ارث نميبرند. ما از ايشان ارث ميبريم، و ايشان از ما ارث نميبرند، زيرا خداوند عزّ و جلّ بوسيله اسلام جز عزّت بر ما نيفزوده است.

شرح: «مشهور آنست كه كفّار و لو اهل دو ملّت باشند از يك ديگر ارث مى‌برند، يعنى يهودى از نصرانى، و نصرانى از يهودى، و اين روايت دلالت بر عدم ارث آنها از يك ديگر مى‌كند، و فقها آن را حمل بر نفى توارث ميان مسلم و كافر از جانبين كرده‌اند.