ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٨٣ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

باب خراج و جزيه در مجلّد دوّم از وى آن حديث را كه مؤلّف اشاره بآن كرده، از وى نقل مى‌كند. اين شخص غير از مصعب بن يزيدى است كه نجاشى او را عنوان كرده و گويد: او از امام صادق ٧ روايت مى‌كند با واسطه. و در طريق مؤلّف به وى افرادى ناشناخته موجود است كه شايد عامّى باشند و در كتب رجالى آنان را نيافتم».

و آنچه در آن از طلحة بن زيد آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم و محمّد ابن حسن- رضى اللَّه عنهما- از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمّد بن عيسى از محمّد بن- يحيى الخزّاز و محمّد بن سنان هر دو از طلحه بن زيد.

توضيح: «طلحة بن زيد ابو خزرج نهدى شامى و گفته شده: جزرى، عامّى مذهب و يا بترى است، جز آنكه كتابش مورد اعتماد است، از دو امام باقر و صادق عليهما السّلام روايت مى‌كند، و عامّه در كتب رجالى او را نامبرده و جرح نموده‌اند، و طريق مؤلّف به وى صحيح است، و جرح عامّه چون سبب را ذكر نكرده‌اند شايد براى اين باشد كه از ائمّه شيعه روايت مى‌كند لذا اعتبارى ندارد و از اين رو كتابش مورد اعتماد اصحاب ما است».

و آنچه در آن از ابو الورد آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رحمه اللَّه- از حميرى از محمّد بن حسين بن أبى الخطّاب از حسن بن محبوب از عليّ بن رئاب از أبو الورد.

توضيح: «ابو الورد را گفته‌اند همان ورد بن زيد است كه روايت او در مجلّد سوّم تحت رقم ٤١٨٢ از امام باقر ٧ گذشت. و كلينى- رحمة اللَّه عليه- در كافى باب فضل حجّ بسند صحيح از سلمة بن محرز خبرى آورده كه گفت: من خدمت امام‌