ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٤٣٤ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

وى نياز به توثيق ندارد از ظهور و وضوح».

و آنچه در آن از يحيى بن أبي عمران آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از محمّد ابن علىّ ماجيلويه- رضى اللَّه عنه- از علىّ بن ابراهيم از پدرش از يحيى بن أبى عمران، و او از شاگردان يونس بن عبد الرّحمن است.

توضيح: «ظاهرا وى همان يحيى بن أبى عمران همدانى است كه محمّد بن فروخ صفّار در بصائر از محمّد بن عيسى از ابراهيم بن محمّد روايت كرده است كه گفته:

ابو جعفر محمّد بن علىّ عليهما السّلام بمن نامه‌اى نوشت و امر كرده بود كه آن را نگشايم تا يحيى بن عمران از دنيا برود، و من چند سال درنگ نمودم تا روزى كه يحيى وفات كرد در آن روز نامه آن حضرت ٧ را گشودم، و چنين نوشته بود:

«قم بما كان يقوم به»

بهمان كار كه وى بآن مشغول بود تو اقدام نما. و اين ظهور در وكالت وى از جانب آن حضرت ٧ دارد، و او داراى كتاب است و طريق مؤلّف به او حسن است به ابراهيم بن هاشم».

و آنچه در آن از مسمع بن مالك بصرى آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از سعد بن عبد اللَّه از احمد بن محمد بن عيسى از حسين بن- سعيد از قاسم بن محمّد از ابان از مسمع بن مالك بصرى، و او را مسمع بن عبد الملك بصرى نيز ميگويند، و لقبش كردين است و وى عرب خالص از بنى قيس بن ثعلبه است، و كنيه‌اش ابو سيّار مى‌باشد، و گويند: اوّلين بار كه امام صادق ٧ او را ملاقات فرمود پرسيد نام تو چيست؟ عرض كرد مسمع، فرمود: پسر چه كس؟