ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٩٧ - راويان احاديث كتاب و شناخت طريق مؤلف به آنان

حاضر جواب بوده، گويند يكى از مخالفين روزى پس از فوت امام صادق ٧ باو گفت: آنكه او را امام و پيشواى خود مى‌دانستى بمرد، مؤمن الطاق بدون درنگ گفت: و أمّا امامك من المنظرين الى يوم الوقت المعلوم. يعنى امام تو كه شيطان باشد چنان كه خداوند در كتاب خود فرموده تا روز قيامت زنده است، و آن شخص مخالف ناچار زبان از طعن بازداشت، بارى وى داراى چند كتاب است، و طريق مؤلف به او حسن است».

و آنچه در آن از ابى الأعزّ نخّاس آمده است، پس روايت كرده‌ام آن را از پدرم- رضى اللَّه عنه- از محمّد بن يحيى العطّار، از ابراهيم بن هاشم، از صفوان بن يحيى و محمد بن ابى عمير از أبى الأعزّ النخّاس.

توضيح: «براى ما معلوم نشد كه ابو الأعزّ كيست و نام و حال او چيست، ولى روايت صفوان و محمّد بن أبي عمير از او في الجمله اعتمادى براى انسان مى‌آورد زيرا هر دو اين راويان از اصحاب اجماع ميباشند، و بنظر ميرسد «ابو الأغر» صحيح باشد، چرا كه در اسماء اشخاص «أعز» بازاى منقوطه ديده نشده بخلاف «أغر» با غين منقوطه و راء مهمله كه هست، و همچنين نخّاس كه احتمال ميرود صواب «نحّاس» با حاء مهمله باشد. و بهر حال صدوق از او در كتاب طهارت و كلينى در باب ابوال الدّوابّ و ارواثها در كافى از او روايت نقل كرده‌اند».

و آنچه در آن «ممّا كتبه الرّضا ٧ الى محمّد بن سنان» است و در جواب نامه‌هاى محمّد بن سنان در راز پاره‌اى از مسائل امام ٧ مرقوم فرموده است، پس روايت مى‌كنم آن را از علىّ بن احمد بن موسى الدّقاق و محمّد بن احمد سنانى و حسين بن ابراهيم بن احمد بن هشام مكتّب- رضى اللَّه عنهم- كه اينان گفته‌اند