ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٩ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

باشد، خدا بدنش را بر آتش جهنّم حرام ميكند.

٥٨٦١- و چون از امام ٧ در باره زاهد در دنيا سؤال كردند، فرمود:

زاهد كسى است كه حلال دنيا را بعلّت ترس از حسابش، و حرام آن را از بيم عذابش ترك كند.

٥٨٦٢- و محمّد بن سنان، از عبد اللَّه بن مسكان از امام أبو عبد اللَّه صادق ٧ روايت كرده است كه فرمود: سزاوارترين مردم به اينكه براى مردم تمنّاى غنى كنند بخيلانند، زيرا مردم چون مستغنى شوند از چشم داشت به اموال ايشان خوددارى ميكنند، و سزاوارترين مردم به اينكه براى مردم تمنّاى سلامتى كنند مردم داراى عيب هستند چرا كه مردم چون سلامت باشند از عيبجوئى ديگران خوددارى ميكنند، و سزاوارترين مردم به اينكه براى مردم تمنّاى حلم كنند اهل سفاهتند، چرا كه احتياج بعفو ايشان دارند. ولى اكنون وضع چنان شده است كه بخيلان فقر مردم را تمنّا ميكنند، و اهل عيوب معيوب شدن مردم را آرزو دارند، و اهل سفاهت آرزو ميكنند كه همگى مردم سفيه شوند، در صورتى كه فقر موجب احتياج ببخيل، و فساد علّت جستجو از نقاط اهل عيوب، و انتشار سفاهت باعث كيفر دادن گناهكارانست.