ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٣٤٨ - و اينك سخنانى موجز و بيسابقه از رسول خدا

چشم پوشى نميكند، و عذرى را نمى‌پذيرد، و گناهى را نمى‌بخشد. سپس فرمود: آيا شما را از بدتر از اين شخص خبر ندهم؟ گفتند: چرا يا رسول اللَّه، فرمود: او كسى است كه از شرّش ايمن نميتوان بود، و بخيرش اميد نميتوان داشت، همانا عيسى بن مريم ٧ در ميان بنى اسرائيل بپاخاست، گفت: اى بنى اسرائيل حكمت را بجهّال باز مگوئيد كه به آن ستم كرده باشيد، و از اهلش دريغ مداريد كه به ايشان ستم كرده باشيد، و ظالم را بر ظلمش يارى مكنيد كه برترى شما باطل مى‌شود.

كارها بر سه گونه است: كارى كه رشد و صلاحش براى تو آشكار شده است، پس از آن پيروى كن، و كارى كه گمراهيش براى تو آشكار شده است، پس از آن اجتناب كن، و كارى كه در باره آن اختلاف كرده‌اند، پس آن را بخداوند عزّ و جلّ باز گذار.

٥٨٥٩- و حسن بن علىّ بن فضّال، از حسن بن جهم، از فضيل بن يسار روايت كرده است كه گفت: امام صادق جعفر بن محمد عليهما السّلام فرمود: هيچ بدنى از تحمّل آنچه نيّت توان آن را داشته باشد ناتوان نشده است.

٥٨٦٠- و ابن فضّال، از غالب بن عثمان، از شعيب عقرقوفى از امام صادق جعفر بن محمّد عليهما السّلام روايت كرده است كه فرمود: كسى كه بهنگام دوست داشتن و ترسيدن، و در برابر شهوت و غضب، و بهنگام رضا مالك نفس خويش‌