ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨٣ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست
حفظ و حراستش را از دست داده است، و خدا ناپسند ميدارد كه شخصى در خانهاى تنها بخوابد، و ناپسند ميدارد كه با همسرش در حال حيض مقاربت كند، پس اگر چنين كرد و طفل در حال ابتلاء به خوره يا پيسى متولّد شد كسى جز خودش را سرزنش نكند، و خدا ناپسند ميدارد كه شخص با كسى كه مبتلا به خوره است همسخن شود، مگر آنكه بقدر ذراعى با او فاصله داشته باشد، و فرمود: از شخص مبتلا به خوره بگريز، چنان كه از شير ميگريزى.
و خدا ناپسند ميدارد كه چون شخص محتلم شود، قبل از غسل از احتلام با همسرش مقاربت كند، پس اگر چنين كرد و كودك ديوانه متولّد شد جز خودش را سرزنش نكند.
و خدا ادرار كردن در كرانه نهر جارى را و قضاء حاجت در زير درخت يا نخلى بارور را، و قضاء حاجت در حال ايستادن را ناپسند داشته است، و نيز پوشيدن كفش در حال ايستادن را ناپسند داشته، همچنين ناپسند ميدارد كه كسى با نداشتن چراغ به حجرهاى تاريك داخل شود.
يا علىّ: آفت شرافت اصل فخر فروختن است.
يا علىّ: كسى كه از خداوند عزّ و جلّ بترسد همه چيز از او ميترسد، و كسى كه از