ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٨٢ - باب نوادر، و آن آخر ابواب اين كتابست

كند: يا بقصد مرمّت معاش، و يا ساختن توشه براى معاد، يا لذّتى در غير حرام.

يا علىّ: سه چيز در دنيا و آخرت از مكارم اخلاقست: نخست آنكه چون كسى بر تو ستم كرد از او درگذرى، و ديگر آنكه با كسى كه از تو ببرد بپيوندى، و سوّم آنكه در مقابل كسى كه با تو سفاهت و لجاجت كند بردبارى كنى.

يا علىّ: بشناخت قدر چهار چيز پيش از فرارسيدن چهار چيزى بشتاب: جوانيت پيش از پيريت، و تندرستيت پيش از بيماريت، و توانگريت پيش از درويشيت، و زندگيت پيش از مرگت.

يا علىّ، خداوند عزّ و جلّ اين امور را براى امّت من ناپسند داشته است: سبك شمردن نماز، و منّت نهادن در صدقه، و وارد شدن بمسجد در حال جنابت، و خنده در گورستان، و سركشيدن بخانه مردم، و نگاه كردن بفروج زنان،- كه آن موجب نابيناشدنست- و سخن گفتن در حال مجامعت را- كه موجب گنگ‌شدنست-، و خواب ما بين نماز مغرب و عشاء را- كه موجب حرمان از رزقست-، و غسل در فضاى باز بدون زير جامه، و داخل شدن به نهرها با نداشتن ساتر عورت- زيرا كه درون نهرها فرشتگانى سكونت دارند-، و داخل شدن بحمّام بدون زير جامه را، و سخن گفتن ميان اذان و اقامه در نماز صبح را، و سفر كردن در درياى طوفانى را، و خوابيدن بالاى بام بدون نرده و ديواره را، و فرمود: كسى كه بر بامى بدون نرده بخوابد تعهّد خدا در