ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٥٧ - باب ميراث بردگان

٥٧٣٥- و عبد اللَّه بن مغيره، از عبد اللَّه بن سنان از امام صادق ٧ روايت كرده است، كه فرمود: أمير المؤمنين ٧ در باره كسى كه نسبت بغلام كسى ادّعائى اقامه مى‌كرد، و مى‌پنداشت كه آن غلام پسر او است، قضاوت فرمود كه آن غلام با بهاى تأمين شده از مال مدّعي آزاد مى‌شود، و در اين صورت اگر مدّعى وفات يافت، و مال او پيش از آنكه غلام آزاد شود قسمت شد، مال بر او سبقت گرفته و فرصت بهره گرفتن از سهم الارث را از او ربوده است، ولى اگر غلام پيش از آنكه مال قسمت شود آزاد شد، غلام آزاد شده از تركه مدّعى بهره‌مند ميگردد.

٥٧٣٦- و حسن بن محبوب، از وهب بن عبد ربّه روايت كرده است كه: از امام صادق ٧ در باره مردى سؤال كردم كه امّ ولدى داشته، ولى فرزندى كه آن زن از آن مرد داشته مرده است، و پس از آن امّ ولد را با مردى تزويج كرده، و آن مرد فرزندى به او داده، و پس از آن مرده است، و زن بصاحب اصليش باز گشته است، در اين صورت آيا اين مرد ميتواند كه پيش از ازدواج با او مقاربت كند؟ امام فرمود: نميتواند با او مقاربت كند مگر بعد از آنكه آن زن چهار ماه و ده روز عدّه وفات شوهر متوفّى را برگزار نمايد، ولى پس از انقضاء عدّه ميتواند از طريق مالكيّت، نه از طريق نكاح با او مقاربت كند. گفتم: پس وضع فرزندى كه از آن شوهر آورده چه مى‌شود؟ فرمود: اگر آن شوهر مالى بجاى نهاده باشد، آن فرزند از محل آن مال از صاحبش خريده و آزاد مى‌شود، و از تركه پدرش ارث ميبرد. گفتم: پس اگر آن شوهر