ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٤ - باب رسم و طرح وصيت

بكار بستن سنّت من، در نماز و روزه و صدقه منست، امّا نماز، پس پنجاه ركعتست، و امّا روزه پس در هر ماه سه روز است: پنجشنبه‌اى در اوّلش، و چهارشنبه‌اى در وسطش، و پنجشنبه‌اى در آخرش. و امّا صدقه، در باره آن چندان همى كوش كه با خود بگوئى: اسراف كرده‌ام، در صورتى كه اسراف نكرده‌اى.

و بر تو باد بنماز شب، و بر تو باد بنماز شب، و بر تو باد بنماز شب. و بر تو باد بنماز زوال، و بر تو باد بتلاوت قرآن در هر حال، و بر تو باد به بلند كردن هر دو دستت در نماز، و زيرورو كردن آنها بعلامت تأثر و ندامت. و بر تو باد بمسواك كردن بهنگام هر وضوء براى هر نماز، و بر تو باد بمكارم اخلاق، پس آنها را بكار بند، و بر تو باد كه در رذائل اخلاق بنگرى و از آنها دورى گزينى. پس اگر چنين نكنى جز خودت را سرزنش منماى.

٥٤٣٣- و از سليم بن قيس هلالى روايت شده است كه گفت: من شاهد و ناظر صحنه وصيّت علىّ بن ابى طالب ٧ بودم، در آن هنگام كه به پسرش حسن وصيت كرد، و حسين و محمّد و همگى فرزندان و سران خانواده خود و شيعه خود را بشهادت گرفت، و آنگاه كتاب و سلاح را به او سپرد، سپس گفت: اى‌