ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ٢٠٣ - باب ميراث خويشاوندان و موالى

باب ميراث خويشاوندان و موالى‌

٥٦٥٢- احمد بن محمّد بن عيسى، از محمّد بن سهل، از حسن بن حكم از امام ابو جعفر باقر ٧ روايت كرده است كه در باره مردى كه دو خاله و مواليش را بجاى نهاده بود، فرمود: «أُولُوا الْأَرْحامِ بَعْضُهُمْ أَوْلى‌ بِبَعْضٍ‌»- يعنى خويشاوندان بيكديگر سزاوارترند- و آنگاه فرمود: مال بين دو خاله قسمت مى‌شود.

٥٦٥٣- و علىّ بن يقطين از امام ابو الحسن ٧ در باره مردى سؤال كرد كه اگر بميرد، و خواهرش و مواليش را بجاى گذارد. امام فرمود: مال براى خواهر او است.

شرح: «مراد به موالى آزاد كنندگان متوفّى بعتق يا ضامنان جريره او ميباشد، و روايات باب دلالت دارد بر اينكه خويشاوندان هر چه دور باشند باز از موالى بمتوفّى نزديكترند».

و چون مردى خويشاوندى را بجاى گذارد- چه مرد باشد، و چه زن- از قبيل دختر خواهر يا دختر دختر، يا دختر دائى، يا دختر خاله، يا دختر عمو، يا دختر عمّه، يا دورتر از ايشان، همگى مال براى خويشانست هر چه دور، و موالى با بودن يكى از ايشان ارث نميبرند، زيرا خداى عزّ و جلّ خويشاوندان را نام برده و سهم الإرث براى آنان‌