ترجمه من لا يحضره الفقيه شيخ صدوق - غفاري، علي اکبر؛ غفاري، محمد جواد؛ بلاغي، صدر - الصفحة ١١٥ - باب وقف و صدقه و عطيه و هبه

خانه‌اى داشت، بمن تصدّق كرد، به او گفتم: قضات اين كار را تجويز نميكنند، پس بنويس كه: او آن را خريده است، مادرم گفت: هر كار كه بنظرت ميرسد بكن، و هر چه انجامش براى تو جايز است انجام ده، پس وثيقه‌اى تهيّه كردم، ولى يكى از ورثه از من خواسته است تا براى او قسم ياد كنم كه بهاى آن رقبه را پرداخته‌ام، و اين در حالتى است كه من هيچ مبلغى از اين بابت بمادرم نداده‌ام، رأى امام در اين باره چيست؟ امام فرمود: براى او قسم ياد كند.

تذكّر: «اين خبر بتمامه در باب أيمان و نذور گذشت برقم ٤٢٧٦».

٥٥٩٠- و محمّد بن سليمان ديلمى از پدرش از امام صادق ٧ روايت كرده است كه گفت: از آن امام در باره مردى سؤال كردم كه بخشى از خانه خود را بمردى غريب تصدّق ميكند، و پس از آن ميميرد، امام فرمود: آن بخش از خانه تقويم مى‌شود، و بهاى آن به او پرداخته ميگردد.

شرح: «ظاهرا در اين خبر تصدّق بمعنى تمليك باشد با قصد قربت، و شايد تقويم و پرداخت قيمت بر وجه صلح و يا استحباب باشد، و سليمان ديلمى ضعيف است و چندان مورد اعتماد نيست».

٥٥٩١- و محمّد بن أبى عمير، از أبان، از اسماعيل جعفى روايت كرده است كه گفت: امام ابو جعفر باقر ٧ فرمود: كسى كه چيزى را برسم صدقه بدهد، و آنگاه از طريق ارث به او منتقل شود، آن چيز متعلّق به او است.

٥٥٩٢- و در روايت سكونى آمده است: كه علىّ ٧ چيزى را كه‌