قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ٣٢٢ - مبحث اول - در وفاء به عهد

- ر. ك. ١٢٠٦ س ١، ٢ (براى ملاحظه حكم تقريباً مشابه ر. ك. ٤٤٥ س ١٢٣).

ماده ٢٦٨: انجام فعلى در صورتى كه مباشرت شخص متعهد شرط شده باشد به وسيله ديگرى ممكن نيست مگر با رضايت متعهدله.

- ر. ك. ٤٩٧/ مس/ ١١ ... و اما اجاره خود انسان.

- ٥١٥/ مس/ ٢٦.

- ٥٢٩/ مس/ ١٢.

- ٥٤١/ مس/ ١٠.

- ٥٤٥/ مس/ ٧.

- ٥٤٥/ مس/ ٨.

- ٥٤٥/ مس/ ١١.

ماده ٢٦٩: وفاء به عهد وقتى محقق مى‌شود كه متعهد چيزى را كه مى‌دهد مالك و يا مأذون از طرف مالك باشد و شخصاً هم اهليت داشته باشد.

س ١٤- زيدى پولى را در بانك گذاشته و طبق مقررات بانك به حساب او بهره آن پول واريز شده است در اين شرايط فرد مزبور مبلغى را از شخصى قرض گرفته و در مقابل چك داده است، قرض دهنده وقتى به بانك مراجعه كرده تا چك را وصول كند بانك چون حساب زيد را خالى ديده (يعنى محل پرداخت نداشته) از بهره سابق الذكر چك را پرداخت كرده است در اين مسأله وظيفه فعلى زيد چيست آيا از جهت قرضش برى‌ء الذمه شده است يا نه؟ و وظيفه‌اش نسبت به بانك و بهره بانكى چيست؟

ج- در فرض مذكور اداء دين زيد نشده و بايد دين را به طلبكار بپردازد و نسبت به بانك وظيفه‌اى ندارد و آنچه به عنوان بهره گرفته شده اگر صاحبانش معلوم نيست بايد صدقه داده شود. ج ٢ ف ص ٢٨٥

(٢٨)

ماده ٢٧٠: اگر متعهد در مقام وفاء به عهد مالى تأديه نمايد ديگر نمى‌تواند به عنوان اينكه در حين تأديه مالك آن مال نبوده استرداد آن را از متعهدله بخواهد مگر اينكه ثابت كند كه مال غير و يا با مجوز قانونى در يد او بوده بدون اينكه اذن در تأديه داشته باشد.

ماده ٢٧١: دين بايد به شخص داين يا به كسى كه از طرف او وكالت دارد تأديه گردد يا به كسى كه قانوناً حق قبض را دارد.