ج- تشويق كننده ضامن نيست، مگر اين كه دست بر آن مال پيدا كرده باشد. و در صورت ضمان، بايد قيمت روز مصرف شدن روغن را به طور مصالحه به وارث صاحب مال بدهد. ج ٢ ف ص ٥٥٥- ٥٥٦

(٣٠٣- ٣١١- ٢٧١)

ماده ٣٣٣: صاحب ديوار يا عمارت يا كارخانه مسئول خساراتى است كه از خراب شدن آن وارد مى‌شود مشروط بر اينكه خرابى در نتيجه عيبى حاصل گردد كه مالك مطلع بر آن بوده يا از عدم مواظبت او توليد شده است.

مسأله ٨- اگر ديوارى را در ملك خودش يا در ملك مباح، بر پايه‌اى كه عادتاً مثل آن ثابت مى‌ماند بنا كند، پس ديوار بدون كج بودن و بدون خراب نمودن، بلكه برخلاف عادت ساقط شود، مانند سقوط آن به سبب زلزله و مانند اينها، صاحبش آنچه را به وسيله آن تلف شده ضامن نمى‌باشد؛ اگرچه در راه يا در ملك ديگرى ساقط شود. و همچنين است اگر آن را به طور متمايل به ملكش بنا كند، ولى اگر آن را متمايل به ملك ديگرى يا به خيابان بنا كند، ضامن است. و همچنين است اگر آن را در غير ملكش بدون اذن مالك، بنا نمايد. امّا اگر آن را در ملك خودش به طور مستقيم بنا كند، سپس به طرف غير ملكش متمايل شود، چنانچه قبل از تمكن او از برطرف كردن آن ساقط شود، ضمانى نيست، ولى اگر از برطرف كردن آن متمكن باشد، پس براى ضمان وجهى است.

و اگر ديگرى آن را متمايل نمايد، ضمان بر او مى‌باشد، در صورتى كه مالك متمكن از برطرف كردن آن نباشد و اگر متمكن باشد، پس ضمان از ديگرى رفع نمى‌شود؛ پس آيا بر او ضمان است و ورثه به او رجوع مى‌كنند و او به متعدّى مراجعه مى‌نمايد، يا ضمانى نيست مگر بر متعدّى؟ دومى بعيد نيست. ج ٤ ص ٣٧١- ٣٧٣

(٢٢٧)

مسأله ٦- و از (اقسام) اضرار است بيرون آوردن ناودانها، به طورى كه به راه ضرر بزند؛ پس ظاهراً ضمان در آن ثابت است. و در صورت عدم اضرار، در صورتى كه اتفاقاً روى ديگرى بيفتد و او را هلاك نمايد ظاهراً ضمان ثابت نمى‌باشد. و همچنين است كلام در بيرون آوردن نورگيرها و بالكن‌ها. و شايد ضابط در ثبوت ضمان و عدم ضمان، اذن شارع و عدم آن باشد؛ پس هر آنچه كه شرعاً در آن اذن داده شده است، در آن به جهت تلف ناشى از آن ضمان ثابت نيست مانند بيرون آوردن نورگيرهاى غير مضرّ و