قانون مدنى و فتاواى امام خمينى - كيائى، عبد الله - الصفحة ١٥٦ - مبحث اول - در حق ارتفاق نسبت به ملك غير

هست بايد با اعلان به آنها وارد خانه شوند و عبور كنند. ج ٢ ف ص ٥٩١

(١٣٢)

ماده ٩٥: هرگاه زمين يا خانه كسى مجراى فاضلاب يا آب باران زمين يا خانه ديگرى بوده است صاحب آن خانه يا زمين نمى‌تواند جلوگيرى از آن كند مگر در صورتى كه عدم استحقاق او معلوم شود.

ماده ٩٦: چشمه واقعه در زمين كسى محكوم به ملكيت صاحب زمين است مگر اينكه ديگرى نسبت به آن چشمه عيناً يا انتفاعاً حقى داشته باشد.

ماده ٩٧: هرگاه كسى از قديم در خانه يا ملك ديگرى مجراى آب به ملك خود يا حق مرور داشته صاحب خانه يا ملك نمى‌تواند مانع آب بردن يا عبور او از ملك خود شود و همچنين است ساير حقوق از قبيل داشتن در و شبكه و ناودان و حق شرب و غيره.

- پايان صلح مس ٢٩.

س ٢- در يكى از روستاهاى نيشابور حمامى ساخته‌اند كه نيم آب آن را از منبع و نيم ديگر آن را از آب قنات ده تأمين مى‌نمايند، قبل از ساختن منبع، كلّ آب حمّام از قنات بوده حالا مالكين آب اجازه استعمال آب براى حمام را نمى‌دهند جناب عالى بفرماييد كه آيا به طور كلى استفاده از آب حمامى كه از طريق قنات مشروب مى‌شود اعم از غسل و غيره جايز است يا خير؟

ج- اگر تأمين آب حمام از قديم الأيام از قنات بوده مالكين فعلى قنات حق ممانعت ندارند. ج ٢ ف ص ٢٤٠- ٢٤١

س ٥٠- شخصى قطعه زمين محصورى را كه از باب ارث به او منتقل شده بود و در آن زمين براى خود احداث ساختمان مسكونى نمود و براى احشام خود طويله احداث نمود و جنب طويله مقدارى از آن زمين را براى اياب و ذهاب احشام خود گذاشته بود بعد به اهل محل خود گفته بود من مى‌خواهم با خرج خود براى ثواب، حمام عمومى در اين زمين احداث كنم و شما هم بقدر مقدور و استطاعت خود كار كنيد اهل محل هم قبول كردند چون حمام در زمين راه روى احشام و زمين خود او و جنب طويله بود و او كاه و علف را از پشت بام حمام به پشت بام انبار كاه مى‌برد و بعد از فوت آن شخص فرزندش نيز تقريباً مدت چهل سال كاه و علف را از پشت بام حمام مى‌برد فعلًا عده‌اى از اهل محل اعتراض مى‌كنند كه شما حق نداريد كاه و علف را از پشت بام حمام‌