راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٥ - اقسام گناهان و نسبت آنها با صفات انسان

اعمال را از كباير به شمار مى‌آورديم.»«١٠»

دسته‌اى گفته‌اند: هر گناه عمدى كبيره است، و به جا آوردن هر چيزى كه خداوند از آن نهى كرده كبيره است.

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) كافى از امام صادق (ع) درباره آيه: إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ روايت كرده كه فرموده است: «كباير گناهانى است كه خداوند به سبب آنها دوزخ را واجب كرده است.»«١١»

و نيز از آن حضرت درباره كباير پرسيدند، فرمود: «آنها در كتاب على (ع) هفت چيز است: كفر به خدا، قتل نفس، عقوق پدر و مادر، خوردن ربا پس از دانستن دليل حرمت آن، خوردن مال يتيم به ستم، فرار از جهاد و اعرابى شدن پس از هجرت است.» راوى مى‌گويد: عرض كردم: اينها بزرگترين گناهانند؟ فرمود: «آرى» گفتم: آيا خوردن درهمى از مال يتيم از روى ستم گناهش بزرگتر است يا ترك نماز، فرمود: «ترك نماز»، گفتم: شما ترك نماز را از كباير نشمرديد فرمود: «نخستين چيزى كه به تو گفتم چه بود؟» گفتم: كفر، فرمود: «همانا ترك كننده نماز كافر است». مقصود ترك آن بدون علّت است.«١٢»

و نيز روايت شده است كه از ابى الحسن موسى بن جعفر (ع) درباره كباير پرسيدند چند تا و چه چيزهايى است؟ در پاسخ نوشت: كسى كه از كباير و موجبات هفتگانه آنها كه خداوند وعده آتش بر آنها داده است دورى كند خداوند گناهان او را چنانچه مؤمن باشد مى‌آمرزد، و آنها قتل نفس حرام، عقوق پدر و مادر، خوردن ربا، اعرابى شدن پس از هجرت، نسبت دادن زنا به زنان شوهردار، خوردن مال يتيم، و فرار از جنگ است.»«١٣»