اينها مواردى است كه در آنها تدارك و جبران ممكن نيست و اصولا روا نيست كه شرايع و قوانين در حرمت اينها اختلاف داشته باشند. برخى از اين گناهان از بعضى ديگر مهمّترند ليكن همه آنها از گناهانى كه در مرتبه دوم بيان شده و مربوط به نفوس است پايينترند. سزاوار است چهار مورد اخير از كباير دانسته شوند هر چند شرع براى برخى از آنها حدّ را واجب نكرده است، ليكن بر ارتكاب آنها تهديد بسيار كرده و تأثيرات آنها بر مصالح دين و دنيا زياد است.

امّا ربا عبارت است از خوردن مال غير با رضايت دو طرف ضمن فقدان شرطى كه شارع وضع كرده است«٣٣» و دور نيست كه در امثال اين موضوعات شرايع با يكديگر اختلاف داشته باشند. و اگر غصب كه عبارت از خوردن مال غير بدون رضايت مالك آن و عدم رضايت شرع است از گناهان كبيره قرار داده نشود خوردن ربا كه با رضايت مالك آن و عدم رضايت شرع است نمى‌تواند از گناهان كبيره باشد، چه اگر شرع با نهى از ربا آن را گناهى بزرگ شمرده ظلم از طريق غصب و جز آن را نيز عظيم دانسته و خيانت را گناهى بزرگ به حساب آورده است امّا اين كه خوردن حبّه‌اى از مال غير از طريق خيانت يا غصب از كباير باشد در آن تأمّل و جاى شك و ترديد است، ظنّ قوى آن است كه خوردن ربا از كباير نباشد. بلكه سزاوار است كبيره تنها به گناهى گفته شود كه روا نيست شرايع و اديان درباره حرمت آن اختلاف داشته باشند تا از جمله ضروريّات دين به حساب آيد. در اينجا آنچه از گفته‌هاى ابو طالب مكّى باقى مى‌ماند

«٣٣» اين سخن مورد اشكال است ، زيرا زنا نيز به همين گونه است . شك نيست كه رباى قرضى روز بروز بر شما نيازمندان مى افزايد و ثروت را در نزد اقليتى از جامعه انباشته و در دست عده محدودى متراكم مى كند، و در نتيجه طبقه بينوا و مستمند از ميان مى رود و ادامه آن سبب فساد نظام اجتماعى و هرج و مرج و زوال مدنيت و انسانيت مى گردد. از اين رو خداوند متعال فرموده است : (( يا اءيها الذين آمنوا اتقوا اللّه و ذروا ما بقى من الربا ان كنتم مؤ منين فان لم تفعلوا فاءذنوا بحرب من اللّه و رسوله . )) بقره / ٢٧٨. (يعنى : اى كسانى كه ايمان آورده ايد از خدا بترسيد و اگر براستى مؤ من شده ايد از ربا آنچه را باقى مانده رها كنيد.)) اگر چنين نمى كنيد آماده جنگ با خدا و پيامبر شويد) و در اسلام هيچ گناهى حرمتش از ربا بزرگ تر و عقوبتش از آن سخت تر نيست ، زيرا خورنده ربا به منزله كسى است كه با خدا و پيامبرش به جنگ برخاسته است . بنابراين رباخوارى از بزرگترين گناهان كبيره است . براى آگاهى بيشتر به (( تفسير الميزان )) تاءليف علامه (( كفايه )) سيد محمّد حسين طباطبائى ، ج ٢، ص ٢٥٤ تا ٢٥٧ مراجعه شود.