راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٣٧ - بخش دوم- در زهد

دنيا زهد ورزد خداوند حكمت را در دل او وارد و زبانش را بدان گويا مى‌كند، و درد و درمان دنيا را به او مى‌شناساند و او را از آن سالم به سوى بهشت بيرون مى‌آورد.»«٣٢»

روايت شده است پيامبر (ص) با اصحاب خويش از كنار ماده شترانى گذشت كه ده ماهه آبستن بودند و شير آنها بسيار بود. اين نوع شتران از محبوبترين و ارزشمندترين اموال عرب به شمار مى‌آمد، زيرا هم قابل سوارى و هم داراى گوشت و شير و پشم بودند و به سبب اهميّت اين گونه شتران در دلهاى آنها خداوند فرمود: وَ إِذَا الْعِشارُ عُطِّلَتْ.«٣٣»

پيامبر (ص) از آنها روى گردانيد و چشمان را فرو هشت. عرض كردند: اى پيامبر خدا! اين

شتران نفيس‌ترين اموال عرب است چرا به آنها نمى‌نگرى؟ فرمود: «خداوند مرا از آن نهى كرده است. سپس اين آيه را تلاوت فرمود: وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا به ...«٣٤» مسروق از عايشه روايت كرده كه گفته است: عرض كردم اى پيامبر خدا! آيا از خداوند طعامى نمى‌طلبى تا تو را اطعام كند، و مى‌گويد: هنگامى كه آثار گرسنگى را در او ديدم گريستم. فرمود: «اى عايشه! سوگند به كسى كه جانم در دست اوست اگر از پروردگارم بخواهم كوههاى دنيا را طلا گرداند و با من به حركت درآورد آنها را در هر جاى زمين كه بخواهم روان مى‌سازد ليكن من گرسنگى دنيا را بر سيرى آن، و نادارى آن را بر توانگرى آن، و اندوه دنيا را بر شادى آن برگزيده‌ام.

اى عايشه دنيا شايسته محمّد و خاندان محمّد نيست. اى عايشه! خداوند از پيامبران اولو العزم جز صبر بر مكروه دنيا و صبر بر جدايى از محبوب آن را نپسنديده و براى من راضى نشد جز به اين كه مرا تكليف كند به آنچه آنان را مكلّف ساخته است و فرمود:

فَاصْبِرْ كَما صَبَرَ أُولُوا الْعَزْمِ من الرُّسُلِ. به خدا سوگند مرا چاره‌اى جز طاعت او نيست و سوگند به او كه من با تمام طاقت خود صبر مى‌كنم چنان كه آنان صبر كردند. و جز به خدا نيرو و قدرتى نيست.»«٣٥»