راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٤٠٣ - فضيلتى كه ويژه فقيران راضى و قانع و راستگوست

روزى او را توسعه دهم با آن كه او در اين حال از من دورتر است.»«٣٧»

از امير مؤمنان (ع) روايت شده كه فرموده است: «اى فرزند آدم! اگر از دنيا چيزى را مى‌خواهى كه تو را كفايت كند كمترين چيز دنيا تو را كافى است، و اگر از دنيا چيزى را مى‌خواهى كه تو را كفايت نمى‌كند همه آنچه در دنياست تو را كافى نيست.»«٣٨»

از امام باقر (ع) روايت است كه: «بپرهيز از آن كه به كسى كه برتر از تو است چشم دوزى، چه اين بس است كه خداوند به پيامبرش (ص) فرموده است: فَلا تُعْجِبْكَ أَمْوالُهُمْ وَ لا أَوْلادُهُمْ«٣٩» و نيز: وَ لا تَمُدَّنَّ عَيْنَيْكَ إِلى‌ ما مَتَّعْنا به أَزْواجاً مِنْهُمْ زَهْرَةَ الْحَياةِ الدُّنْيا.«٤٠» اگر در اين باره تو را شكّى است زندگى پيامبر خدا (ص) را به ياد آورد كه خوراك او نان جوين و حلواى او خرما و آتش او از چوب درخت خرما بود اگر آن را مى‌يافت.»«٤١»

غزّالى مى‌گويد: امّا اخبار وارد درباره قناعت و رضا بسيار است. ابو ذرّ روزى در ميان مردم نشسته بود. زنى نزد او آمد و گفت: آيا در ميان مردم نشسته‌اى در حالى كه در خانه نه خوردنى هست و نه نوشيدنى؟ ابوذر گفت: اى زن در پيش روى ما عقبه‌اى دشوار است كه از آن جز سبكباران نجات نمى‌يابند. زن خشنود شد و بازگشت.

ذو النّون گفته است: نزديكترين مردم به كفر فقيرى است كه صبر ندارد. به يكى از حكيمان گفته شد: دارايى تو چيست؟ پاسخ داد: تجمّل در ظاهر، ميانه روى در باطن و نوميدى از آنچه در دست مردم است. روايت شده كه خداوند در يكى از كتب آسمانى فرموده است: اى فرزند آدم! اگر همه دنيا از آن تو باشد بهره‌ات جز قوتى نيست، و اگر من قوت تو را از دنيا بدهم و حساب آن را بر ديگرى نهم به تو احسان كرده‌ام. و درباره قناعت گفته‌اند:

اضرع إلى الله لا تضرع إلى النّاس *** و اقنع بيأس فإنّ العزّ في اليأس«٤٢»