راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ٣١٨ - فضيلت رجا و ترغيب به آن

بيرون آوردى ديگر بار به آن باز نگردانى. خداوند مى‌فرمايد: او را بهشت ببريد.»«٢٠» اين حديث گوياى اين است كه رجاى اين مرد سبب نجات او بوده است.

مى‌گويم: از طريق خاصّه (شيعه) كافى از ابى جعفر امام باقر (ع) روايت كرده كه:

«پيامبر خدا (ص) فرموده است: خداوند مى‌فرمايد: آنانى كه به خاطر ثواب من عمل مى‌كنند بر اعمالشان تكيه نكنند، چه هر گاه همه عمر در راه عبادت من بكوشند و خود را به رنج اندازند باز مقصّر مى‌باشند و در عبادت خود به كنه بندگيم نمى‌رسند، نسبت به آنچه از من طلب مى‌كنند كه كرامت و نعمت در بهشت و رفعت به درجات عالى در جوارم مى‌باشد بلكه بايد تنها به رحمتم اعتماد كنند و به فضلم اميدوار باشند و به حسن ظنّ خود به من مطمئن باشند در آن هنگام است كه رحمتم آنان را دريابد و رضوانم به آنها برسد و آمرزشم بر آنها جامه عفو پوشاند، چه من خداى رحمان و رحيم هستم و بدينها ناميده شده‌ام.»«٢١»

و نيز از آن حضرت روايت شده كه فرموده است: «در كتاب على (ع) يافتيم كه پيامبر خدا (ص) در حالى كه بر منبر بود فرمود: سوگند به آن كه جز او خدايى نيست، هرگز به هيچ مؤمنى خير دنيا و آخرت داده نشده است جز به سبب خوش گمانى او بر خدا و اميدوارى‌اش به او و حسن خلق و خوددارى او از غيبت مؤمنان و به آن كه جز او معبودى نيست سوگند كه خدا هيچ مؤمنى را پس از توبه و استغفار عذاب نمى‌كند جز به سبب بدگمانى به خدا و كوتاهى در اميدوارى به او و بدخلقى و غيبت كردن او از مؤمنان و سوگند به آن كه جز او خدايى نيست گمان هيچ بنده‌اى نسبت به خدا نيكو نمى‌شود جز اين كه خداوند همراه گمان بنده مؤمن خوى است، زيرا خداوند كريم است و همه خوبيها به دست اوست، او شرم مى‌كند از آن كه بنده مؤمنش به او گمان نيك برد و او خلاف گمان و اميد بنده‌اش رفتار كند. بنابر اين به خدا گمان نيك بريد و به او رغبت كنيد.»«٢٢»

از امام رضا (ع) روايت شده كه فرموده است: «به خداوند خوش گمان باشيد، زيرا خداوند عزّ و جلّ مى‌فرمايد: من نزد گمان بنده خويشم اگر گمان او خوب است رفتار من‌