راه روشن (ترجمه المحجة البيضاء) - الفيض الكاشاني - الصفحة ١٤٦ - حقيقت صبر و معناى آن

جهان ملك و ملكوت يقين كرده است و آن كه به قيامت صغرا اعتراف مى‌كند و به قيامت كبرا ايمان ندارد مانند كسى است كه از يك چشم كور باشد و با چشم ديگر به يكى از دو عالم بنگرد، و اين جهل و گمراهى و اقتداى به دجّال است كه از يك چشم كور است. چقدر در غفلتى اى بيچاره- و ما همه بيچاره‌ايم- چه در پيش روى تو اين همه هول و هراسهاست. اگر تو به سبب نادانى و گمراهى به قيامت كبرا ايمان نياورده‌اى قيامت صغرا تو را كافى نيست كه بدان ايمان آورى. آيا سخن سرور پيامبران را نشنيده‌اى كه فرموده است: «مرگ موعظه كننده‌اى كافى است.»«٣١» آيا شرم نمى‌كنى كه در آمدن مرگ و قيامت را دير مى‌پندارى و از فرو مايگان غافل پيروى مى‌كنى، همانهايى كه ما يَنْظُرُونَ إِلَّا صَيْحَةً واحِدَةً تَأْخُذُهُمْ وَ هُمْ يَخِصِّمُونَ فَلا يَسْتَطِيعُونَ تَوْصِيَةً وَ لا إِلى‌ أَهْلِهِمْ يَرْجِعُونَ؟«٣٢» آرى بيمارى كه بيم دهنده مرگ است دامنگير آنها مى‌شود ليكن از غفلت باز نمى‌گردند، و پيرى كه پيك مرگ است آنها را فرا مى‌رسد ولى عبرت نمى‌گيرند. يا حَسْرَةً عَلَى الْعِبادِ ما يَأْتِيهِمْ من رَسُولٍ إِلَّا كانُوا به يَسْتَهْزِؤُنَ«٣٣» آيا گمان مى‌كنند آنها در دنيا جاويدان خواهند زيست. أَ لَمْ يَرَوْا كَمْ أَهْلَكْنا قَبْلَهُمْ من الْقُرُونِ أَنَّهُمْ إِلَيْهِمْ لا يَرْجِعُونَ«٣٤» يا مى‌پندارند مردگان از نزد آنها به سفر رفته همه نابود شده‌اند، نه هرگز چنين نيست، إِنْ كُلٌّ لَمَّا جَمِيعٌ لَدَيْنا مُحْضَرُونَ،«٣٥» و ليكن ما تَأْتِيهِمْ من آيَةٍ من آياتِ رَبِّهِمْ إِلَّا كانُوا عَنْها مُعْرِضِينَ«٣٦» و اين بدان سبب است كه وَ جَعَلْنا من بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّا وَ من خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْناهُمْ فَهُمْ لا يُبْصِرُونَ، وَ سَواءٌ عَلَيْهِمْ أَ أَنْذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنْذِرْهُمْ لا يُؤْمِنُونَ.«٣٧»