تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٩٣
٣٦ فَلَمَّا جاءَهُمْ مُوسى بِآياتِنا بَيِّناتٍ قالُوا ما هذا إِلَّا سِحْرٌ مُفْتَرىً وَ ما سَمِعْنا بِهذا فِي آبائِنَا الأَوَّلِينَ
٣٧ وَ قالَ مُوسى رَبِّي أَعْلَمُ بِمَنْ جاءَ بِالْهُدى مِنْ عِنْدِهِ وَ مَنْ تَكُونُ لَهُ عاقِبَةُ الدَّارِ إِنَّهُ لايُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
ترجمه:
٣٦- هنگامى كه موسى روشن ما را براى آنان آورد، گفتند: «اين چيزى جز سحر نيست كه به دروغ به خدا بسته شده؛ ما هرگز چنين چيزى را در نياكان خود نشنيدهايم»!
٣٧- موسى گفت: «پروردگارم از حال كسانى كه هدايت را از نزد او آوردهاند، و كسانى كه عاقبت نيك سرا (ى دنيا و آخرت) از آن آنهاست آگاهتر است! مسلماً ظالمان رستگار نخواهند شد»!
تفسير:
موسى در برابر فرعون
در اينجا با «هشتمين صحنه» از اين ماجراى بزرگ روبرو مىشويم.
موسى عليه السلام فرمان نبوت و رسالت را در آن شب تاريك، و در آن سرزمين مقدس از خداوند دريافت نمود، به «مصر» آمد و برادرش «هارون» را با خبر ساخت و پيام اين رسالت بزرگ را به او رسانيد، هر دو به سراغ فرعون رفتند، و بعد از زحمت زياد، توانستند با شخص او روبرو شوند، در حالى كه اطرافيان و خاصانش گرداگرد او را گرفته بودند، موسى عليه السلام دعوت الهى را به آنها ابلاغ كرد،