٢٠ وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَكُمْ مِنْ تُرابٍ ثُمَّ إِذا أَنْتُمْ بَشَرٌ تَنْتَشِرُونَ
٢١ وَ مِنْ آياتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَ جَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَ رَحْمَةً إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِقَوْمٍ يَتَفَكَّرُونَ
٢٢ وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الأَرْضِ وَ اخْتِلافُ أَلْسِنَتِكُمْ وَ أَلْوانِكُمْ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآياتٍ لِلْعالِمِينَ
ترجمه:
٢٠- از نشانه‌هاى او اين است كه شما را از خاك آفريد، سپس به ناگاه انسان‌هائى شديد و در روى زمين گسترش يافتيد!
٢١- و از نشانه‌هاى او اين كه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد، تا در كنار آنان آرامش يابيد، و در ميانتان مودت و رحمت قرار داد، در اين نشانه‌هائى است براى گروهى كه تفكر مى‌كنند!
٢٢- و از آيات او آفرينش آسمان‌ها و زمين، و تفاوت زبان‌ها و رنگ‌هاى شماست،؛ در اين نشانه‌هائى است براى عالمان!
تفسير:
آيات خدا در آفاق و انفس!
اين آيات و قسمتى از آيات بعد، نكات جالبى از دلائل توحيد و نشانه‌هاى پروردگار را در نظام عالم هستى بازگو كرده، و بحث‌هاى گذشته را تكميل مى‌نمايد و مى‌توان گفت، روى هم رفته بخش مهمى از آيات توحيدى قرآن را