تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٨
مىآوريم، و خير و شر ما و سود و زيان ما در دست آنها است.
قرآن مىگويد: خدا مىداند شما چه چيزهائى را مىخوانيد، هر كه باشند و هر چه باشند، در برابر قدرت فرمان او چون تار عنكبوتند، و از خود چيزى ندارند كه به شما بدهند.
***
سومين آيه مورد بحث، گويا اشاره به ايرادى است كه دشمنان پيامبر صلى الله عليه و آله در برابر اين مثالها به او مىكردند، مىگفتند: چگونه ممكن است خدائى كه آفريننده زمين و آسمان است، به «عنكبوت» و مگس و حشرات و مانند اينها مثال بزند؟.
قرآن در پاسخ آنها مىگويد: «اينها مثالهائى است كه ما براى مردم مىزنيم، و جز عالمان آن را درك نمىكنند» «وَ تِلْكَ الأَمْثالُ نَضْرِبُها لِلنَّاسِ وَ ما يَعْقِلُها إِلَّا الْعالِمُونَ».
اهميت و ظرافت مثال، در بزرگى و كوچكى آن نيست، بلكه در انطباق آن بر مقصود است، گاه كوچك بودن آن بزرگترين نقطه قوت آن است.
فى المثل، هنگامى كه سخن از تكيهگاههاى سست و بى اساس است، بايد مثال را از تار عنكبوت انتخاب كرد، كه بهتر از هر چيز مىتواند اين سستى و ناپايدارى و عدم ثبات را منعكس كند، اين عين فصاحت و بلاغت است.
اينجا است كه مىگويد: تنها عالمان هستند كه ريزهكارىهاى مثالهاى قرآن را درك مىكنند.
***
در آخرين آيه مورد بحث، اضافه مىكند: «خداوند آسمانها و زمين را به حق آفريده، و در اين نشانه عظيمى است براى افراد با ايمان» «خَلَقَ اللَّهُ السَّماواتِ وَ