تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٦
موسى حق را از نزد ما براى آنها آورد، گفتند: پسران كسانى را كه به موسى ايمان آوردهاند بكشيد و زنانشان را زنده نگهداريد، اما نقشه كافران جز در گمراهى نخواهد بود».
جمله يَسْتَحْيِي نِساءَهُمْ: «زنان آنها را زنده نگه مىداشت» ظاهر در اين است كه، اصرار به بقاء حيات دختران و زنان داشتند، يا به خاطر خدمتكارى و يا كامجوئىهاى جنسى و يا هر دو.
و در آخرين جمله اين آيه، به صورت يك جمعبندى و نيز بيان علت مىفرمايد: «او بطور مسلم از مفسدان بود» «إِنَّهُ كانَ مِنَ الْمُفْسِدِينَ».
كوتاه سخن اين كه، كار «فرعون»، در فساد روى زمين خلاصه مىشد، برترى جوئيش فساد بود، ايجاد زندگى طبقاتى در «مصر»، فساد ديگر، شكنجه بنى اسرائيل و همچنين كشتن پسران آنها، و كنيزى دخترانشان فساد سومى بود، و جز اين، مفاسد بسيار ديگرى نيز داشت.
طبيعى است، افراد برترى جو و خودپرست، تنها حافظ منافع خويشند، و هرگز حفظ منافع شخصى با حفظ منافع جامعه كه نياز به عدالت و فداكارى و ايثار دارد، هماهنگ نخواهد بود، و بنابراين، هر چه باشد نتيجهاش فساد است در همه ابعاد زندگى.
ضمناً تعبير «يُذَبِّحُ» كه از ماده «ذِبْح» است نشان مىدهد، رفتار فرعونيان با بنى اسرائيل، همچون رفتار با گوسفندان و چهارپايان بود، و اين انسانهاى بىگناه را همچون حيوانات سر مىبريدند «١».
در مورد اين برنامه جنايتبار فرعونيان، داستانها گفتهاند، بعضى مىگويند:
«فرعون دستور داده بود: زنان باردار بنى اسرائيل را دقيقاً زير نظر بگيرند، و تنها قابلههاى قبطى و فرعونى مأمور وضع حمل آن بودند، تا اگر نوزاد، پسر باشد، فوراً به مقامات حكومت «مصر» خبر دهند، و جلادان بيايند و قربانى خود را