كه براى من مى‌پنداشتيد»؟!
٧٥- (در آن روز) از هر امتى گواهى برمى‌گزينيم و (به مشركان) مى‌گوئيم: «دليل خود را بياوريد»! اما آنها مى‌دانند كه حق از آنِ خداست، و تمام آنچه را افترا مى‌بستند از (نظر) آنها گم خواهد شد.
تفسير:
نعمت بزرگ روز و شب
آيات مورد بحث، سخن از بخش عظيمى از مواهب الهى مى‌گويد، كه هم دليلى است بر مسأله توحيد و نفى شرك، و از اين نظر بحث گذشته را تكميل مى‌كند، و هم نمونه‌اى است از نعمتهاى خداوند كه به خاطر آن، شايسته حمد و ستايش است،- ستايشى كه در آيات قبل به آن اشاره شد- و هم گواهى است بر مختار بودن او، در نظام آفرينش و تدبير اين جهان.
نخست، به نعمت بزرگ نور و روشنائى روز، كه مايه هر جنبش و حركت است اشاره كرده، مى‌فرمايد: «بگو: به من خبر دهيد اگر خداوند شب را بر شما تا روز قيامت جاودان قرار مى‌داد، آيا معبودى جز خدا مى‌توانست نور و روشنائى براى شما بياورد؟ آيا نمى‌شنويد»؟! «قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّه عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّه يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلاتَسْمَعُونَ». «١»

در اينجا تعبير به «ضياء» (نور) مى‌كند؛ چرا كه هدف اصلى از روز، همان نور و روشنائى است، همان نورى كه حيات و زندگى همه موجودات زنده، بسته به آن است، كه اگر نور آفتاب نبود، نه درختى مى‌روئيد و نه گلى مى‌خنديد، و نه