٨٢- و آنها كه ديروز آرزو مى‌كردند به جاى او باشند (هنگامى كه اين صحنه را ديدند) گفتند: «واى بر ما! گوئى خدا روزى را بر هر كس از بندگانش بخواهد گسترش مى‌دهد يا تنگ مى‌گيرد، اگر خدا بر ما منت ننهاده بود، ما را نيز به قعر زمين فرو مى‌برد! اى واى! گوئى كافران هرگز رستگار نمى‌شوند»!
تفسير:
جنونِ نمايشِ ثروت!
معمولًا ثروتمندان مغرور، گرفتار انواعى از جنون مى‌شوند، يك شاخه آن «جنون نمايش ثروت» است، آنها از اين كه: ثروت خود را به رخ ديگران بكشند لذت مى‌برند، از اين كه: سوار مركب راهوارِ گران‌قيمت خود شوند، و از ميان پابرهنه‌ها بگذرند، و گرد و غبار بر صورت آنها بيفشانند و تحقيرشان كنند، احساس آرامش خاطر مى‌كنند!
گرچه، همين نمايش ثروت، غالباً بلاى جانشان است؛ زيرا كينه‌ها را در سينه‌ها پرورش مى‌دهد، و احساسات را بر ضد آنها بسيج مى‌كند، و بسيار مى‌شود كه همين عمل زشت و شرم‌آور، طومار زندگى آنها را درهم مى‌پيچد، و يا ثروتشان را بر باد مى‌دهد!.
ممكن است، اين كار جنون‌آميز، انگيزه‌اى مانند «تطميع افراد طمعكار» و «تسليم افراد سركش» داشته باشد، ولى آنها حتى بدون اين انگيزه اين عمل را انجام مى‌دهند، اين يك نوع هوس است، نه برنامه و نقشه.
به هر حال، «قارون» از اين قانون مستثنى نبود، بلكه نمونه بارز آن محسوب مى‌شد، قرآن در يك جمله، در آيات مورد بحث آن را بيان كرده مى‌فرمايد:
«قارون با تمام زينت خود در برابر قومش (بنى اسرائيل) ظاهر شد» «فَخَرَجَ عَلى‌