را يافتيم، آن را گرفتيم و با جان و دل پذيرفتيم.
***
آن گاه، قرآن به پاداش عظيم اين گروه تقليدشكن و حق‌طلب پرداخته، چنين مى‌گويد: «آنها كسانى هستند كه اجر و پاداششان را به خاطر صبر و شكيبائيشان دوبار دريافت مى‌دارند»! «أُولئِكَ يُؤْتَوْنَ أَجْرَهُمْ مَرَّتَيْنِ بِما صَبَرُوا».
يك بار، به خاطر ايمانشان به كتاب آسمانى خودشان، كه به راستى نسبت به آن وفادار و پايبند بودند، و يك بار هم، به خاطر ايمان آوردن به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، پيامبر موعودى كه كتب پيشين از او خبر داده بودند.
اين احتمال نيز وجود دارد، كه دوبار پاداش گرفتن آنها، به خاطر آنست كه، هم به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله، قبل از ظهورش ايمان داشتند، و هم بعد از ظهورش، چنان كه از آيات گذشته اين معنى استفاده مى‌شود.
و آنها براى انجام وظيفه، در هر دو مرحله، صبر و استقامت فراوان به خرج دادند، نه منحرفان «يهود» و «نصارى»، عمل آنها را مى‌پسنديدند، و نه تقليد از نياكان و جوّ اجتماعى، به آنها اجازه رها كردنِ دينِ سابق را مى‌داد، اما آنها ايستادند و پاى بر سرِ منافعِ خويش و هواى نفس گذاردند، و پاداش عظيم الهى را دو چندان كسب كردند.
سپس، به يك رشته از اعمال صالح آنها، كه هر يك از ديگرى ارزنده‌تر است اشاره مى‌كند، اين اعمال عبارتند از: «دفع سيئات به وسيله حسنات» «انفاق از نعمتهاى الهى» و «برخورد بزرگوارانه با جاهلان»، كه به انضمامِ «صبر و شكيبائى» كه در جمله قبل آمد، چهار صفت ممتاز مى‌شود.
نخست مى‌گويد: «آنها به وسيله نيكى‌ها، بدى‌ها را دفع مى‌كنند» «وَ يَدْرَؤُنَ بِالْحَسَنَةِ السَّيِّئَةَ».