خاصى است، كه هر گاه در مجاورت هوا قرار گيرد سخت و محكم مى‌شود.
«عنكبوت» آن را به وسيله چنگال مخصوصش از اين حفره‌ها بيرون كشيده، و تارهاى خود را از آن مى‌سازد.
مى‌گويند: هر عنكبوت قادر است با همين مايع بسيار مختصر، كه در اختيار دارد، در حدود پانصد متر از اين تارها بتند!
بعضى نوشته‌اند: سستى اين تارها بر اثر نازكى فوق‌العاده است، و گرنه از تار فولادينى كه به ضخامت آن باشد محكم‌تر است!.
عجيب اين كه، اين تارها گاهى هر كدام از چهار رشته تشكيل شده و هر رشته‌اى نيز خود از هزار رشته! تشكيل يافته، كه هر كدام از سوراخ بسيار كوچكى كه در بدن او است بيرون مى‌آيد، اكنون فكر كنيد: هر يك از اين تارهاى فرعى چه اندازه ظريف و دقيق و باريك تهيه مى‌شود.
علاوه بر عجائبى كه در مصالح ساختمانى «خانه عنكبوت» به كار رفته، شكل ساختمانى و مهندسى آن نيز، جالب است، اگر به خانه‌هاى سالم «عنكبوت» دقت كنيم، منظره جالبى همچون يك خورشيد، با شعاع‌هايش، بر روى پايه‌هاى مخصوصى از همين تارها، مشاهده مى‌كنيم، البته اين خانه، براى «عنكبوت» خانه مناسب و ايده‌آلى است، ولى، در مجموع سست‌تر از آن تصور نمى‌شود، و اين چنين است معبودهائى را كه غير از خدا مى‌پرستند.
با توجه به اين كه: «عنكبوت» تنها يك نوع نيست، بلكه بعضى از دانشمندان مدعى هستند: تاكنون بيست هزار نوع «عنكبوت» شناخته شده است! و هر كدام ويژگى‌هائى دارند، عظمت قدرت خدا در آفرينش اين موجود كوچك، آشكارتر مى‌شود.
ضمناً تعبير به «اولياء» (جمع ولى) به جاى «اصنام» و بتها، شايد براى اشاره