درونش چنين قدرت بزرگى به فرمان خدا نهفته باشد، و اين عصاى ساده چوپانى، كاخ‌هاى بيدادگران را به لرزه درآورد، و چنين است موجودات اين جهان كه گاه در نظر ما كوچكند، اما استعدادهاى بزرگى در درون نهفته دارند، كه به فرمان خدا آشكار مى‌گردد.
در اين هنگام، بار ديگر موسى ندا را شنيد كه به او مى‌گويد: «برگرد و نترس تو در امان هستى»! «يا مُوسى‌ أَقْبِلْ وَ لاتَخَفْ إِنَّكَ مِنَ الْآمِنِينَ».
«جانّ»، در اصل به معنى «موجود ناپيدا» است و به مارهاى كوچك «جان» گفته مى‌شود، چون به صورت ناپيدائى از لابلاى علف‌ها و شيارهاى زمين مى‌گذرند. البته در بعضى ديگر از آيات قرآن تعبير به «ثعبان مبين» (اژدهاى آشكار) شده است «١» و سابقاً گفته‌ايم اين تفاوت تعبيرها، ممكن است، بيانگر حالات مختلف آن مار باشد كه در آغاز كوچك بود، و بعد به صورت اژدهائى عظيم درمى‌آمد، اين احتمال نيز وجود دارد كه موسى نخستين بار كه در وادى «طور» آن را ديد، به صورت كوچك‌ترى بود و در مراحل بعد بزرگ‌تر.
به هر حال، موسى مى‌بايست به اين حقيقت آشنا شود، كه در محضر پروردگار، امنيت مطلق حكمفرما است، آنجا جاى ترس و خوف نيست.
***
معجزه نخستين، آيتى از وحشت بود، سپس به او دستور داده مى‌شود كه به سراغ معجزه ديگرش برود كه آيتى از نور و اميد است، و مجموع آن دو تركيبى از «انذار» و «بشارت» خواهد بود، به او فرمان داده شد: «دست خود را در گريبانت كن و بيرون آور، هنگامى كه خارج مى‌شود سفيد و درخشنده است، بدون عيب و نقص» «اسْلُكْ يَدَكَ فِي جَيْبِكَ تَخْرُجْ بَيْضاءَ مِنْ غَيْرِ سُوءٍ».