تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٨٠
به وقوع مىپيوندد!.
اين پيشگوئى قاطع قرآن، كه از يكسو، نشانه اعجاز اين كتاب آسمانى و اتكاء آورنده آن، به علم بى پايان پروردگار به عالم غيب است، و از سوى ديگر، نقطه مقابل تفأّل مشركان بود، مسلمانان را طورى دلگرم ساخت كه مىگويند حتى بعضى با مشركان روى اين مسأله، شرطبندى مهمى كردند! (آن روز هنوز حكم تحريم اين گونه شرطبندىها نازل نشده بود). «١»
***
تفسير:
يك پيشگوئى عجيب!
اين سوره جزء بيست و نُه سورهاى است كه با «حروف مقطعه» آغاز مىشود «الم».
كراراً در تفسير اين حروف مقطعه (مخصوصاً در آغاز سوره بقره، آل عمران و اعراف) بحث كردهايم.
تنها چيزى كه در اينجا جلب توجه مىكند اين است كه، بر خلاف بسيارى از سورههائى كه با حروف مقطعه آغاز مىشود و پشت سر آن، سخن از عظمت قرآن است، در اينجا بحثى از عظمت قرآن نمىيابيم، بلكه سخن از شكست «روميان» و پيروزى آنها در آينده است، ولى با دقت روشن مىشود كه، اين بحث نيز بيان عظمت قرآن است، چرا كه اين خبر غيبى مربوط به آينده، از نشانههاى اعجاز و عظمت اين كتاب آسمانى، محسوب مىشود.
***