تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٣
نصيحت و اندرز، گاه، تهديد و انذار، گاه، استدلالات عقلى، و گاه، تاريخِ عبرتانگيز و پر بار گذشتگان، خلاصه، مجموعه كامل و بسيار متجانسى كه هر قلبى، مختصر آمادگى داشته باشد، او را به خود جذب مىكند، اما كوردلان نپذيرفتند.
***
ولى، «كسانى كه قبلًا، كتاب آسمانى به آنها دادهايم (از يهود و نصارى) به قرآن ايمان مىآورند» «الَّذِينَ آتَيْناهُمُ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِهِ هُمْ بِهِ يُؤْمِنُونَ».
چرا كه آن را هماهنگ با نشانههائى مىبينند، كه در كتب آسمانى خود يافتهاند.
جالب اين كه اينها، فقط گروهى بودند از اهل كتاب، اما آيه فوق، از آنها به عنوان «اهل كتاب» بدونِ هيچ قيدى ياد مىكند، شايد اشاره به اين كه اهل كتاب واقعى اينها بودند و ديگران هيچ!
***
پس از آن مىافزايد: «هنگامى كه اين آيات بر آنها خوانده مىشود مىگويند:
به آن ايمان آورديم، اينها مسلماً حق است، و از سوى پروردگار ما است» «وَ إِذا يُتْلى عَلَيْهِمْ قالُوا آمَنَّا بِهِ إِنَّهُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّنا».
آرى، تلاوت اين آيات بر آنها كافى بود كه «آمَنَّا» بگويند و تصديق كنند.
سپس اضافه مىكند:
نه تنها امروز تسليم سخنان پروردگاريم، كه «قبل از اين هم مسلمان بوديم» «إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلِهِ مُسْلِمِينَ».
ما نشانههاى اين پيامبر را، در كتب آسمانى خود يافته، و به او دل بسته بوديم، و با بىصبرى انتظار او را مىكشيديم، و در اولين فرصت، كه گمشده خود