تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٧
بگيرند «١».
در اين كه چند نفر از نوزادان بنى اسرائيل، در اين برنامه قربانى شدند، دقيقاً روشن نيست، بعضى، عدد آن را نود هزار! و بعضى، صدها هزار! گفتهاند، آنها گمان مىكردند، با اين جنايتهاى موحش مىتوانند، جلو قيام بنى اسرائيل و تحقق اراده حتمى خدا را بگيرند.
***
بلافاصله بعد از اين آيه، مىفرمايد: «اراده و مشيت ما بر اين قرار گرفته است، كه بر مستضعفين در زمين منت نهيم، و آنها را مشمول مواهب خود نمائيم» «وَ نُرِيدُ أَنْ نَمُنَّ عَلَى الَّذِينَ اسْتُضْعِفُوا فِي الأَرْضِ».
«آنها را پيشوايان و وارثين روى زمين قرار دهيم» «وَ نَجْعَلَهُمْ أَئِمَّةً وَ نَجْعَلَهُمُ الْوارِثِينَ».
***
«آنها را نيرومند و قوى و صاحب قدرت، و حكومتشان را مستقر و پا بر جا سازيم» «وَ نُمَكِّنَ لَهُمْ فِي الأَرْضِ».
«و به فرعون و هامان و لشكريان آنها، آنچه را از سوى اين مستضعفين بيم داشتند نشان دهيم»! «وَ نُرِيَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ وَ جُنُودَهُما مِنْهُمْ ما كانُوا يَحْذَرُونَ».
چه قدر اين دو آيه، گويا و اميدبخش است؟؛ چرا كه به صورت يك قانون كلى و در شكل فعل مضارع و مستمر بيان شده است، تا تصور نشود اختصاص به مستضعفان بنى اسرائيل و حكومت فرعونيان داشته، مىگويد: «ما مىخواهيم چنين كنيم ...» يعنى فرعون مىخواست، بنى اسرائيل را تار و مار كند و قدرت و