٤٥ اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ وَ أَقِمِ الصَّلاةَ إِنَّ الصَّلاةَ تَنْهى‌ عَنِ الْفَحْشاءِ وَ الْمُنْكَرِ وَ لَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ وَ اللَّهُ يَعْلَمُ ما تَصْنَعُونَ
ترجمه:
٤٥- آنچه را از كتاب (آسمانى) به تو وحى شده تلاوت كن، و نماز را بر پا دار، كه نماز (انسان را) از زشتى‌ها و گناه باز مى‌دارد و ياد خدا بزرگ‌تر است؛ و خداوند مى‌داند شما چه كارهائى انجام مى‌دهيد!
تفسير:
نماز، باز دارنده از زشتى‌ها و بدى‌ها
بعد از پايان بخشهاى مختلفى از سرگذشت اقوام پيشين و پيامبران بزرگ، و برخورد نامطلوب آنها با اين رهبران الهى، و پايان غم‌انگيز زندگى آنها، روى سخن را- براى دلدارى و تسلى خاطر و تقويت روحيه و ارائه خط مشى كلى و جامع- به پيامبر كرده، دو دستور به او مى‌دهد:
نخست مى‌گويد: «آنچه را از كتاب آسمانى (قرآن) به تو وحى شده، تلاوت كن» «اتْلُ ما أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتابِ».
اين آيات را بخوان، كه هر چه مى‌خواهى در آن است: علم و حكمت، نصيحت و اندرز، معيار شناخت حق و باطل، وسيله نورانيت قلب و جان، و مسير حركت هر گروه و هر جمعيت.
بخوان، و در زندگيت به كار بند، بخوان و از آن الهام بگير، بخوان و قلبت را به نور تلاوتش روشن كن.