ظالمان ديروز نيست، كه ستمگران امروز نيز، سرنوشتى جز اين ندارند!
***
بعد از آن مى‌افزايد: «ما آنها را امامان و پيشوايانى قرار داديم، كه دعوت به دوزخ مى‌كنند، و روز قيامت، هيچ كس به يارى آنها نمى‌آيد»! «وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ لايُنْصَرُونَ».
اين تعبير، براى بعضى از مفسران مشكلى ايجاد كرده، كه چگونه ممكن است خداوند كسانى را پيشوايان باطل قرار دهد؟ كار او دعوت به خير و مبعوث ساختن امامان و پيشوايان حق است، نه باطل.
ولى، اين مطلب پيچيده‌اى نيست، زيرا اولًا: آنها سردسته دوزخيانند، و هنگامى كه گروه‌هائى از دوزخيان به سوى آتش حركت مى‌كنند، آنها پيشاپيش آنان در حركتند، همان گونه كه در اين جهان، ائمه ضلال بودند، در آنجا نيز پيشوايان دوزخند، كه آن جهان تجسم بزرگى است از اين جهان!.
ثانياً: ائمه ضلال بودن، در حقيقت، نتيجه اعمال خود آنها است، و مى‌دانيم تأثير هر سبب، به فرمان خدا است، آنها خطى را پيش گرفتند كه به امامت گمراهان منتهى مى‌شد، اين وضع آنها در رستاخيز است.
***
باز، براى تأكيد بيشتر، قرآن چهره آنها را در دنيا و آخرت چنين ترسيم مى‌كند: «در اين دنيا لعنتى پشت سر لعنت نصيب آنها كرديم، و در روز قيامت آنها از زشت چهرگان و سيه‌رويانند» «وَ أَتْبَعْناهُمْ فِي هذِهِ الدُّنْيا لَعْنَةً وَ يَوْمَ الْقِيامَةِ هُمْ مِنَ الْمَقْبُوحِينَ». «١»

لعنت خدا، كه همان «طرد از رحمت» است، و لعنت فرشتگان و مؤمنان كه «نفرين» است، هر صبح و شام، و هر وقت و بى‌وقت نثار آنها مى‌شود، گاهى در