قرار مى‌دهيم، تا روشن شود، در پشتِ سر اين جنجال‌ها، هيچ گونه مدركِ معتبرى وجود ندارد، بلكه شواهد زنده‌اى بر ضد آن در دست داريم:
١- آيه مورد بحث (إِنَّكَ لاتَهْدِي مَنْ أَحْبَبْتَ ...) چنان كه ديديم، هيچ گونه ارتباطى با «ابوطالب» ندارد و آياتِ قبل از آن به خوبى دلالت مى‌كند كه درباره گروهى از مؤمنان «اهل كتاب» در برابر «مشركان مكّه» است.
جالب اين كه، «فخر رازى» كه خود اجماعِ مسلمين را بر نزول آيه، درباره «ابوطالب» نقل كرده، تصريح مى‌كند: در ظاهرِ آيه، كمترين دلالتى بر كفر «ابوطالب» نيست. «١»
اما با اين حال، چرا اصرار دارند كه آن را به شرك «ابوطالب» ارتباط دهند؟
راستى وحشت‌آور است!
٢- مهمترين دليلى كه در اين زمينه اقامه كرده‌اند، ادعاى اجماع مسلمين است، كه «ابوطالب»، مشرك از دنيا رفته است!
در حالى كه چنين اجماعى، دروغ محض است، چنان كه مفسرِ معروفِ اهلِ سنت، «آلوسى» در «روح المعانى»، تصريح كرده است، كه اين مسأله، اجماعى نيست و حكايتِ اجماع مسلمين يا مفسرين، بر اين كه آيه فوق، درباره «ابوطالب» نازل شده، صحيح به نظر نمى‌رسد، چرا كه علماى «شيعه» و بسيارى از مفسرينِ آنها، معتقد به اسلام «ابوطالب» هستند و ادعاىِ اجماعِ ائمه اهلبيت عليهم السلام، بر اين معنى كرده‌اند، به علاوه اكثر قصيده‌هاى «ابوطالب»، شهادت بر ايمان او مى‌دهد. «٢»
٣- دقت و بررسى نشان مى‌دهد كه اين ادعاى اجماع، از اخبارِ آحادى