شيطانى بودند، نام مى‌برد مى‌گويد: «و قارون و فرعون و هامان را نيز هلاك كرديم» «وَ قارُونَ وَ فِرْعَوْنَ وَ هامانَ». «١» «قارون»، مظهر ثروت توأم با غرور و خودخواهى و غفلت، «فرعون» مظهر قدرت استكبارى توأم با شيطنت، و «هامان» الگوئى براى معاونت از ظالمان مستكبر بود.
و مى‌افزايد: «موسى با دلائل روشن، به سراغ اين سه آمد و حجت را بر آنها تمام كرد» «وَ لَقَدْ جاءَهُمْ مُوسى‌ بِالْبَيِّناتِ».
«اما آنها راه استكبار و غرور و سركشى را در زمين پيش گرفتند» «فَاسْتَكْبَرُوا فِي الأَرْضِ».
قارون تكيه بر ثروت و زينت و گنج‌ها و علم و دانشش كرد، و فرعون و هامان تكيه بر لشكر و قدرت نظامى و نيروى تبليغاتى عظيم در ميان توده‌هاى ناآگاه.
ولى «آنها با اين همه نتوانستند بر خدا پيشى گيرند، و از چنگال قدرت او فرار كنند» «وَ ما كانُوا سابِقِينَ».
خداوند، فرمان نابودى «قارون» را به زمينى داد كه مهد آسايش او بود، و فرمان نابودى «فرعون و هامان» را به آبى كه مايه حيات است، خدا براى نابودى آنها لشكرهاى آسمان و زمين را بسيج نكرد، بلكه، آنچه مايه حيات آنها بود فرمان مرگ آنها را اجرا كرد!. «٢»
«سابِقِين» جمع «سابق» به معنى كسى است كه پيشى مى‌گيرد و جلو مى‌افتد،