تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٨
حشمتى! تاريخ مثل او را به خاطر ندارد، اين عظمت خدادادى است! ... و مانند اين حرفها.
در حقيقت، در اينجا كوره عظيم امتحان الهى داغ شد، از يك سو، «قارون» در وسطِ كوره قرار گرفته، و بايد امتحان خيرهسرى خود را بدهد، و از سوى ديگر، دنياپرستان بنى اسرائيل در گرداگرد اين كوره قرار گرفتهاند.
و البته مجازات دردناك، مجازاتى است كه بعد از چنين نمايشى باشد، و از آن اوج عظمت به قعر زمين فرو رود!
***
ولى در مقابل اين گروه عظيم، گروه اندكى، عالم و انديشمند، پرهيزگار و با ايمان كه افق فكرشان از اين مسائل برتر و بالاتر بود در آنجا حاضر بودند، كسانى كه شخصيت را با معيار زر و زور، نمىسنجيدند، كسانى كه ارزشها را در امكانات مادى جستجو نمىكردند، كسانى كه بر اين گونه نمايشهاى مسخره، هميشه لبخندِ تمسخرآميز مىزدند، و اين مغزهاى پوك را تحقير مىكردند. آرى، گروهى از آنها در اينجا بودند، چنان كه قرآن مىگويد: «كسانى كه علم و آگاهى به آنها داده شده بود، صدا زدند: واى بر شما! چه مىگوئيد؟ ثواب و پاداش الهى براى كسانى كه ايمان آوردهاند، و عمل صالح انجام مىدهند، بهتر است» «وَ قالَ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَيْلَكُمْ ثَوابُ اللَّه خَيْرٌ لِمَنْ آمَنَ وَ عَمِلَ صالِحاً».
و سپس افزودند: «اين ثواب الهى تنها در اختيار كسانى قرار مىگيرد كه صابر و شكيبا باشند» «وَ لايُلَقَّاها إِلَّا الصَّابِرُونَ».
آنها كه، در مقابل زرق و برقهاى هيجانانگيز و زينتهاى دنيا استقامت به خرج مىدهند، آنها كه، در برابر محروميتها مردانه مىايستند، و در مقابل ناكسان سر فرو نمىآورند، آنها كه، در بوته آزمايش الهى، آزمايش مال و ثروت و ترس