تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥١٠
و تعبير «فِى كِتابِ اللَّه» ممكن است اشاره به «كتاب تكوينى» باشد، يا اشاره به «كتب آسمانى»، و يا هر دو، يعنى به فرمان تكوينى و تشريعى پروردگار، مقدر بود، چنان مدتى را در برزخ بمانيد، و سپس در روز رستاخيز محشور شويد. «١»
در اين كه: منظور از «الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ وَ الإِيمانَ» چه كسانى مىباشند؟
بعضى از مفسران، آن را اشاره به فرشتگان الهى،- كه هم داراى علمند و هم صاحب ايمان،- دانستهاند، و جمعى ديگر، اشاره به مؤمنان آگاه، و معنى دوم ظاهرتر است.
و اين كه: در بعضى از روايات، تفسير به فرزندان اميرمؤمنان على عليه السلام و ائمه طاهرين عليهم السلام شده است، از قبيل بيان مصداقهاى روشن است، و معنى گسترده آيه را محدود نمىكند.
اين نكته نيز قابل ذكر است كه: بعضى از مفسران، گفتگوى اين دو گروه را درباره «برزخ» كه يكى آن را به مقدار ساعتى مىپندارد، و ديگرى از مقدار واقعى آن آگاهى دارد، ناشى از اين مىدانند كه، گروه اول، چون انتظار عذاب الهى را مىكشند، مايلند هر چه بيشتر به تأخير افتد، و فاصلهها را هر چند زياد باشد ناچيز مىشمارند، اما گروه دوم، كه انتظار بهشت و نعمتهاى جاودانش را مىكشند، اين فاصلهها را بسيار زياد مىبينند. «٢»
***