براى آنان بياورى، كافران مى‌گويند: «شما اهل باطليد (و اينها سحر و جادوست)».
٥٩- اين گونه خداوند بر دل‌هاى آنان كه آگاهى ندارند مهر مى‌نهد!
٦٠- اكنون كه چنين است صبر پيشه كن كه وعده خدا حق است؛ و هرگز كسانى كه ايمان ندارند تو را خشمگين نسازند (و از راه منحرف نكنند)!
تفسير:
آن روز كه عذر خواهى سودى ندارد!
گفتيم، در اين سوره، بحث‌هاى مربوط به «مبدأ» و «معاد» همچون تار و پود يك پارچه انسجام يافته است، و در آيات مورد بحث به دنبال بحث‌هائى كه قبل از آن پيرامون مبدأ و معاد بود نيز، بار ديگر به مسأله «رستاخيز» باز مى‌گردد، و صحنه دردناك ديگرى از حال مجرمان در آن روز را مجسم مى‌سازد.
مى‌گويد: «روزى كه قيامت بر پا شود، مجرمان سوگند ياد مى‌كنند كه جز ساعتى (در عالم برزخ) توقف نداشتند»! «وَ يَوْمَ تَقُومُ السَّاعَةُ يُقْسِمُ الْمُجْرِمُونَ ما لَبِثُوا غَيْرَ ساعَةٍ».
آرى «آنها در گذشته نيز اين چنين از درك حقيقت، محروم و مصروف مى‌شدند»! «كَذلِكَ كانُوا يُؤْفَكُونَ».
تعبير به «ساعَة» از روز قيامت، چنان كه سابقاً هم اشاره كرده‌ايم، يا به خاطر آنست كه قيامت در يك لحظه ناگهانى بر پا مى‌شود، و يا از اين جهت است كه به سرعت، اعمال بندگان مورد حساب قرار مى‌گيرد؛ زيرا خداوند سريع الحساب است، و مى‌دانيم «ساعَة» در لغت عرب به معنى جزء كمى از زمان است. «١»
گرچه در آيه فوق، سخن از محل اين توقف به ميان نيامده، و لذا بعضى