تبديل به مرداب و باتلاق متعفن وحشتناكى خواهد شد.
«فخر رازى» مى‌گويد: جمله «وَ لِيُذِيقَكُمْ مِنْ رَحْمَتِهِ» (تا شما را از رحمت خود بچشاند) با توجه به اين كه: چشانيدن در مورد «شى‌ء قليل» گفته مى‌شود، اشاره به اين است كه تمام دنيا و نعمت دنيا رحمت اندكى بيش نيست، و رحمت واسعه الهى، مخصوص جهان ديگر است.
***
در آيه بعد، سخن از فرستادن پيامبران الهى است، در حالى كه آيه بعد از آن، بار ديگر به نعمت وزش بادها برمى‌گردد، ممكن است قرار گرفتن اين آيه، در ميان دو آيه، كه درباره نعمت وجود بادها، سخن مى‌گويد جنبه معترضه داشته باشد، چنان كه بعضى از مفسران گفته‌اند.
و ممكن است، ذكر مسأله نبوت در كنار اين بحث‌ها، براى تكميل مسائل مربوط به مبدأ و معاد باشد، كه مكرر در اين سوره به آن اشاره شده است، چنان كه بعضى ديگر گفته‌اند.
و نيز ممكن است، هشدارى باشد به همه كسانى كه از اين همه نعمت‌ها بهره مى‌گيرند و كفران مى‌كنند.
به هر حال، چنين مى‌گويد: «ما قبل از تو پيامبرانى به سوى قومشان فرستاديم» «وَ لَقَدْ أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ رُسُلًا إِلى‌ قَوْمِهِمْ».
«آنها دلائل روشن و آشكار از معجزات و منطق عقل براى اين اقوام آوردند» «فَجاؤُهُمْ بِالْبَيِّناتِ».
گروهى ايمان آوردند، و گروهى به مخالفت برخاستند «اما هنگامى كه اندرزها و هشدارها سودى نداد ما از مجرمان انتقام گرفتيم»! «فَانْتَقَمْنا مِنَ الَّذِينَ أَجْرَمُوا».