***
٣- دين قيّم (آئين پا بر جا)
در آيات فوق، به پيامبر دستور داده شده كه تمام توجه خويش را به آئينى معطوف دارد كه مستقيم و ثابت و استوار است، هيچ گونه انحرافى به كجى‌ها ندارد و هيچ گونه تزلزلى در پايه‌هاى آن نيست.
قابل توجه اين كه، در آيات ديگر قرآن مجيد تعبيرات ديگرى درباره «دين» آمده است:
در آيه ١٠٥ سوره «يونس» توصيف به «حنيف» (دينى كه از هرگونه انحراف بر كنار است).
در آيه ٣ سوره «زمر» توصيف به «خالص» (أَلا لِلَّهِ الدِّيْنُ الْخالِصُ).
در آيه ٥٢ سوره «نحل» توصيف به «واصب» آئينى كه غير قابل تغيير و خالى از فنا و زوال است (وَ لَهُ الدِّينُ واصِباً).
و در آيه ٧٨ سوره «حج» اسلام را به عنوان آئينى كه خالى از هرگونه سختگيرى است توصيف كرده (وَ ما جَعَلَ عَلَيْكُمْ فِي الدِّينِ مِنْ حَرَجٍ).
و نظير اينها.
هر يك از اين امور، يكى از ابعاد آئين اسلام را تشكيل مى‌دهد، كه در عين حال، لازم و ملزوم يكديگرند، آرى، اين چنين دينى را بايد انتخاب كرد، و در راه شناختش كوشيد، و در حفظش تا پاى جان ايستاد.
***
٤- بازگشتى در قيامت نيست
در آيات فوق، درباره قيامت خوانديم: يَوْمٌ لامَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ: «روزى است كه هيچ كس نمى‌تواند آن را از خدا بازدارد، و از وقوع آن جلوگيرى كند» و يا