حديث معروف «كُلُّ مَوْلُودٍ يُولَدُ عَلَى الْفِطْرَةِ حَتّى‌ لَيَكُونُ أَبَواهُ هُمَا اللَّذانِ يُهَوِّدانِهِ وَ يُنَصِّرانِهِ» كه از پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله نقل شده، نيز نشان مى‌دهد: هر نوزادى بر فطرت اسلام و دين خالى از شرك متولد مى‌شود، و معتقد است همچون، «يهوديت و نصرانيت» انحرافى، از طريق پدر و مادر به آنها القاء مى‌شود». «١»
و بالاخره، در حديثى كه آن نيز در «اصول كافى» از امام صادق عليه السلام نقل شده است در تفسير همين آيه، مى‌خوانيم: قالَ هِىَ الْوِلايَةُ: «فرمود: منظور فطرت ولايت و پذيرش رهبرى اولياى الهى است». «٢»
در خطبه اول «نهج البلاغه» نيز از اميرمؤمنان على عليه السلام در عبارتى كوتاه و پر معنى چنين آمده است: فَبَعَثَ فِيهِمْ رُسُلَهُ وَ وَاتَرَ إِلَيْهِمْ أَنْبِيَاءَهُ لِيَسْتَأْدُوهُمْ مِيثَاقَ فِطْرَتِهِ وَ يُذَكِّرُوهُمْ مَنْسِيَّ نِعْمَتِهِ وَ يَحْتَجُّوا عَلَيْهِمْ بِالتَّبْلِيغِ وَ يُثِيرُوا لَهُمْ دَفَائِنَ الْعُقُولِ: «خداوند رسولان خود را به سوى انسان‌ها فرستاد و انبياى خود را يكى پس از ديگرى، مأموريت داد، تا وفاى به پيمان فطرت را از آنها مطالبه كنند، و نعمت‌هاى فراموش شده الهى را به آنها يادآور شوند، از طريق تبليغ بر آنان اتمام حجت نمايند، و گنجينه‌هاى انديشه‌ها را براى آنها فاش سازند»!
طبق روايات فوق، نه تنها «معرفة اللَّه»، كه مجموع اسلام به صورت فشرده، در درون سرشت انسانى نهاده شده، از توحيد گرفته تا رهبرى پيشوايان الهى و جانشينان راستين پيامبر صلى الله عليه و آله و حتى فروع احكام.
بنابراين، طبق تعبيرى كه در «نهج البلاغه» آمده، كار پيامبران شكوفا ساختن فطرت‌ها، و به ياد آوردن نعمت‌هاى فراموش شده الهى، از جمله سرشت