طور صحيح‌تر «مفهوم مقدس» مقوله چهارمى است كه داراى همان اصالت و استقلال سه مفهوم ديگر است». «١»

و نيز در ترجمه و اقتباسى كه از مقاله محققانه «تانه‌گى- دو- كِنتِن» شده، چنين مى‌خوانيم: «همان گونه كه يكى از مزاياى عصر حاضر است كه در عالم طبيعت بُعد چهارمى به نام «زمان» يا جايگاه كشف كنند، كه از سه بُعد فضائى مشخص و در عين حال جامع آن سه بعد است، همچنين در اين عصر، به موازات سه مفهوم زيبائى، نيكوئى، و راستى، مقوله چهارم «قدسى» يا «يزدانى» كه در حقيقت بُعد چهارم روح انسانى است دو باره كشف گرديده، در اين مقام نيز اين بُعد چهارم روحى از سه مفهوم ديگر مجزا است، و ممكن است منشأ توليد سه بعد ديگر بوده باشد»!. «٢»
٤- پناه بردن انسان در شدائد و سختى‌ها به يك نيروى مرموز ماوراى طبيعى، و تقاضاى حل مشكلات و فرونشستن طوفان‌هاى سخت زندگى از درگاه او، نيز گواه ديگرى بر اصالت اين جاذبه درونى و الهام فطرى است،- كه به انضمام ساير شواهدى كه گفتيم- مى‌تواند ما را به وجود چنين كشش نيرومندى در درون وجودمان، به سوى خدا واقف سازد.
البته ممكن است، بعضى اين توجه را واكنش تلقينات و تبليغات مذهبى محيط بدانند، كه در تمام طول عمر تحت تأثير آن بوده و هستيم.
ولى عموميت اين پديده، در همه انسان‌ها و حتى در آنهائى كه معمولًا با مسائل مذهبى سر و كار ندارند، نشان مى‌دهد: ريشه‌اى عميق‌تر از اين فرضيه دارد، ريشه‌اى كه در اعماق وجود انسان نهفته شده، و نه مولود تبليغ و تلقين